Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1452/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw T. Z. od zarządzenia referendarza sądowego z 29 listopada 2007 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w związku z jej skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 6 lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2007 r. oraz zwrotu podatku zapłaconego za 2006 r.
Powodem odrzucenia sprzeciwu było jego złożenie z uchybieniem terminowi z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Odpis postanowienia został skarżącej doręczony 31 stycznia 2008 r.
W zażaleniu na postanowienie T. Z. zawarła stwierdzenie, że została przez Sąd skrzywdzona. Przedstawiła swoją trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia.
W konkluzji, odwołując się do wypowiedzi Premiera RP sprzed wyborów 2007 r. o konieczności otoczenia (przez Państwo) opieką osób słabych, stwierdziła, że prawo pomocy jej się należy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Postępowanie sądowoadministracyjne uregulowane zostało przepisami wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania określonych czynności procesowych ustawa przewiduje określone terminy. Jeśli chodziło o sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego to, prawidłowo wskazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w kwestionowanym postanowieniu, art. 259 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakreślał 7-dniowy termin do jego wniesienia, o czym strona została poinformowana przy doręczeniu jej zarządzenia pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Terminy procesowe wiążą zarówno strony postępowania jak i sąd administracyjny.
Art. 259 § 2 ustawy stanowił, że sprzeciw wniesiony po terminie sąd obowiązany jest odrzucić (na posiedzeniu niejawnym).
Skarżąca nie kwestionowała faktu wniesienia sprzeciwu po terminie. W takiej sytuacji nie można było uznać, że postanowienie z 17 stycznia 2008 r. naruszało prawo.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.