Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r., I SA/Wr 2414/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę G. Sp. z o. o. w upadłości układowej z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 25 października 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2012 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., II FZ 870/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Spółki w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Spółce zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po bezskutecznym upływie tego terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę odrzucił.
Na powyżej powołane rozstrzygnięcie Spółka wniosła skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości oraz przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia od organu na rzecz strony kosztów postępowania według norm przepisanych.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Spółki wniesioną od postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na jej nieopłacenie, mimo wezwania doręczonego pełnomocnikowi skarżącej Spółki.
Pismem z dnia 28 listopada 2014 r. strona wniosła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości oraz przekazania sprawy sądowi administracyjnemu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, względnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a przez to poprzez pozbawienie strony prawa do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, co nastąpiło na skutek obciążenia strony wygórowanymi opłatami, których nie była ona w stanie uiścić przy jednoczesnej odmowie uwzględnienia wniosku strony o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia tych należności z uwagi na całkowity brak ekonomicznej zdolności do ich uregulowania. Do zażalenia załączono postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia, Wydziału VIII Gospodarczego dla spraw upadłościowych i naprawczych z dnia 14 listopada 2014 r., VIII GUp 5/14/S o zmianie sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego z postępowania z możliwością zawarcia układu na postępowanie obejmujące likwidację majątku upadłego i o powołaniu Syndyka w osobie M. S..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie należy zawiesić - zgodnie z art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - do czasu złożenia przez Syndyka masy upadłości wyraźnego oświadczenia, że wstępuje on do prowadzonego postępowania oraz zajmuje konkretne stanowisko procesowe w sprawie (rozumianej w sposób materialny, a nie tylko formalny, tzn. nie ograniczające się do kwestii wniesionego zażalenia z dnia 28 listopada 2014 r.).
W myśl art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu: (...) 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości (...). Zgodnie z § 2 tego przepisu prawa w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 1 i 4, zawieszenie ma skutek od dnia zdarzeń, które je spowodowały; zdarzenia te nie wstrzymują jednak wydania orzeczenia, jeżeli nastąpiły po zamknięciu rozprawy. Użyte w § 1 powyższego przepisu prawnego wyrażenie "sąd zawiesza postępowanie z urzędu" na gruncie wykładni językowej prowadzi do wniosku, że art. 124 § 1 p.p.s.a. wyraża normę kompetencyjną o charakterze obligatoryjnym.
W konsekwencji sąd administracyjny w momencie powzięcia wiadomości o zaistnieniu okoliczności wskazanej w art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a., tj. wszczęciu postępowania upadłościowego wobec strony postępowania sądowoadministracyjnego, które dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości – jest zobligowany do zawieszenia postępowania z urzędu. Zasadniczo przywołany przepis jest adresowany do wojewódzkich sądów administracyjnych, na co wskazuje systematyka p.p.s.a. (art. 124 § 1 p.p.s.a. znajduje się w dziale III zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym"). Jednakże na mocy art. 193 jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się bowiem odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni.
W rozpoznanej sprawie wraz z zażaleniem na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2014 r., I SA/Wr 2414/13, wpłynęła do Sądu pierwszej instancji kopia postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Środmieścia w Krakowie z dnia 14 listopada 2014 r., VIII GUp 5/14/S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązany był więc na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zawiesić postępowania w sprawie spółki. Tego jednak Sąd pierwszej instancji nie uczynił, a Naczelny Sąd Administracyjny nie dysponuje podstawą prawną pozwalającą na przekazanie sprawy do Sądu pierwszej instancji, celem wykonania normy kompetencyjnej o charakterze obligatoryjnym, zawartej w art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Należy zatem sięgnąć po regulację zwartą w art. 193 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i odpowiednio zastosować art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w prowadzonym postępowaniu drugoinstancyjnym, zapoczątkowanym przez wniesienie przez spółkę ww. zażalenia.
Celem art. 124 § 1 pkt 4 jest umożliwienie syndykowi masy upadłości wstąpienia do postępowania sądowego. Nie może ono być dłużej zawieszone niż do czasu zgłoszenia udziału przez syndyka (por. R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 521). Zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. ma skutek od dnia zdarzeń, które je spowodowały, a zatem jest skuteczne ex tunc (art. 124 § 2 p.p.s.a.). W razie podejmowania czynności procesowych w czasie od nastąpienia przedmiotowych zdarzeń do ogłoszenia lub podpisania postanowienia o zawieszeniu postępowania uważa się je za niebyłe (por. M. Niezgódka-Medek, w: A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 373).
Zastosowanie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie wymaga jego wykładni w kontekście systemowym, obejmującym przepisy ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.; dalej: p.u.n.), bowiem przepisy prawa upadłościowego i naprawczego stanowiące o pozbawieniu upadłego prawa do rozporządzania majątkiem, mają charakter bezwzględnie obowiązujący i są przepisami szczególnymi w stosunku między innymi do przepisów Ordynacji podatkowej, które dotyczą strony postępowania w znaczeniu formalnym. Wyłączną zatem legitymację procesową w zakresie postępowań podatkowych dotyczących masy upadłości ma syndyk (por. wyroku NSA z dnia 20 lutego 2008 r., I FSK 135/07; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie charakter lex specialis zachowują przepisy p.u.n. względem regulacji p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 61 p.u.n. masa upadłości służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. Natomiast w myśl art. 144 ust. 1 p.u.n., jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (analogicznie jak w przypadku art. 174 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego – Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.) służy przede wszystkim umożliwieniu syndykowi wstąpienia do postępowania ze względu na fakt, że to jemu, zgodnie z art. 144 p.u.n. przysługuje legitymacja w sprawach dotyczących masy upadłości (por. M. Mrówczyński, Zawieszenie sądowego postępowania rozpoznawczego w sprawach cywilnych i postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na ogłoszenie upadłości, Studia z zakresu prawa, administracji i zarządzania UKW, t. 5, 2014, s. 71).
Z uwagi na rozgraniczenie kompetencji sądów powszechnych i administracyjnych (art. 175 i 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nie ma na celu oczekiwania do czasu zakończenia procedowania w przedmiocie listy wierzytelności na podstawie p.u.n. (por. też J. Jaśkiewicz, O kolizji postępowania sądowoadministracyjnego z postępowaniem upadłościowym, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2010, nr 2, s. 36 i n.). Kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 1 p.p.s.a.), w tym kontrola legalności decyzji organów podatkowych, należy bowiem do wyłącznej właściwości sądów administracyjnych. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego - jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości - ma na celu umożliwienie syndykowi masy upadłości wstąpienia do postępowania sądowego i zajęcia stanowiska procesowego.
Tego typu czynność może być dokona jedynie poprzez oświadczenie złożone expressis verbis, zatem złożenie do akt sprawy pisma informującego o postanowieniu sądu upadłościowego, połączone ze wskazaniem nowego adresu do korespondencji (jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie), nie może być odczytywane jako czynność wstąpienia syndyka masy upadłości do toczącego się postępowania. Tym bardziej przedłożenie informacji tego typu nie jest zajęciem merytorycznego stanowiska procesowego w sprawie, rozumianej materialnie. Stanowisko procesowe syndyka powinno dotyczyć całości zagadnienia, będącego meritum danej sprawy, a nie tylko dotyczyć kwestii postępowania incydentalnego (w rozpoznawanej sprawie dotyczącego prawidłowości odrzucenia skargi kasacyjnej przez WSA we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r.).
Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej przez spółkę, przedmiotem głównym jest kwestia nadpłaty w podatku od gier, to postępowanie sądowoadministracyjne będzie mogło się toczyć dalej wyłącznie z udziałem syndyka, a nie przeciwko niemu, zatem w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 145 p.u.n. W myśl tego przepisu prawa postępowanie sądowe lub administracyjne w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności. Z normy zawartej w tym przepisie p.u.n. wynika, że podjęcie zawieszonego postępowania staje się możliwe tylko wówczas, gdy należność nie została umieszczona na liście wierzytelności.
Do podjęcia zawieszonego postępowania nie wystarcza zatem fakt zgłoszenia się w sprawie syndyka, lecz staje się to możliwe dopiero po wykazaniu faktu odmowy wciągnięcia wierzytelności na listę, ale jedynie w sprawach wszczętych przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości. Taka sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie, zatem należy stwierdzić, że wstąpienia Syndyka masy upadłości do rozpoznawanej sprawie i zajęcie przez niego stanowiska procesowego umożliwi podjęcie sprawy z urzędu na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jakkolwiek w art. 128 § 1 p.p.s.a. nie wskazano wprost na przesłanki podjęcia postępowania zawieszonego na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 tej ustawy, uznać należy, że możliwość kontynuowania postępowania z udziałem syndyka masy upadłości świadczy o ustaniu przyczyny zawieszenia w rozumieniu ww. art. 128 § 1 powołanej ustawy (por. M. Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2005, s. 398 - 399, a także wyrok NSA z dnia 20 lutego 2008 r., I FSK 135/07). Z chwilą wstąpienia syndyka do postępowania sądowoadministracyjnego ustanie przyczyna, dla której zawieszono postępowanie, zatem będzie możliwe podjęcie tego postępowania na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwzględnieniem art. 144 ust. 1 p.u.n. (por. M. Mrówczyński, Zawieszenie sądowego... op. cit., s. 69).
Reasumując, w świetle art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i art. 144 p.u.n. sąd administracyjny (także Naczelny Sąd Administracyjny – art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.) jest zobligowany do zawieszenia postępowania z urzędu w momencie powzięcia wiadomości o powołaniu syndyka masy upadłości w postępowaniu upadłościowym obejmującym likwidację majątku upadłego, będącego stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Przyczyna zawieszenia trwa do momentu wyraźnego wstąpienia syndyka masy upadłości do postępowania i zajęcia przez niego stanowiska procesowego w sprawie – dopiero wówczas możliwe jest podjęcie postępowania na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Uwzględniając całokształt sytuacji procesowej, która zaistniała w rozpoznawanej sprawie, aprobując wykładnię przepisów p.p.s.a. w kontekście systemowym przepisów p.u.n., Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.