Uzasadnienie
Zarządzeniem z 9 maja 2014 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Poznaniu wezwał A.T. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Wpis określono w wysokości 100 zł, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm., dalej: rozporządzenie RM).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu wskazał, że wysokość spornego podatku wynosi 42 zł, a wpis ponad dwukrotnie więcej.
Skarżący podniósł, że nawet w przypadku wygrania sporu nie będzie on miał realnej możliwości odzyskania uiszczonego wpisu. Wysokość wpisu zmusza skarżącego do odstąpienia od sporu. Powyższe stwarza nierówność w dochodzeniu swoich racji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W niniejszej sprawie prawidłowo Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał A.T. do uiszczenia wpisu od skargi. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu wynosząca 100 zł. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 1 rozporządzenia RM, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że kwota wpisu nie jest zależna od uznania sądu, gdyż została ściśle określona przepisami prawa. Sąd nie ma zatem możliwości miarkowania wysokości wpisu.
Ponadto, zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 P.p.s.a., jednakże przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy, jednak rozstrzygnięcie w tym przedmiocie wymaga wystąpienia przez skarżącego ze stosownym wnioskiem.
Nie ma racji skarżący dopatrując się nierówności w dochodzeniu swoich racji, z uwagi na brak możliwości odzyskania wpisu nawet przy wygranym sporze z organem podatkowym. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi, uiszczony wpis sądowy – na wniosek skarżącego złożony najpóźniej przed zamknięciem rozprawy – zostanie zasądzony przez Sąd od organu podatkowego.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.