Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia M. P. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 138/13, w którym wezwano go do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia z 9 lutego 2016 r. na zarządzenie tego Sądu z 11 stycznia 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie).
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie i stwierdził, że jest ono niezgodne z prawem, stanem faktycznym, a ponadto budzi jego niezadowolenie i oburzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak stanowi art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Skarżący wniósł do sądu zażalenie na zarządzenie WSA o pozostawieniu jego wniosku o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Złożenie takiego zażalenia, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł. Stosownie bowiem do art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Żaden przepis ustawy p.p.s.a. nie przewiduje wyłączenia obowiązku pobrania wpisu od zażaleń na takie zarządzenia, a skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się natomiast do zawartych w zażaleniu wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia", bowiem właściwy do ich rozpoznania jest sąd pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.