Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 57/13, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nakazał wezwać skarżącego – A. R. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, w którym opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego, zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Skarżący podkreślił swoje niezadowolenie z powyższego orzeczenia oraz z oddalenia jego skargi przez Sąd pierwszej instancji. Wskazał również, że nie jest właściwe obciążanie obywatela kosztami, które zostały niesłusznie naliczone oraz przekraczają koszty samej egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kosztami postępowania są m. in. opłaty sądowe wymienione w art. 212 § 1 u.p.p.s.a., a zatem wpis oraz opłata kancelaryjna.
Opłatę kancelaryjną pobiera się od stron postępowania za określone w ustawie czynności procesowe. Jedną z nich, na podstawie art. 234 § 2 u.p.p.s.a., jest sporządzenie uzasadnienia orzeczenia na wniosek strony oraz jego doręczenie. Stosownie do treści § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem pobiera się w kwocie 100 zł.
Mając powyższe na uwadze podkreślić trzeba, że opłata kancelaryjna została w sprawie rozpoznawanej prawidłowo naliczona. Zażalenie skarżącego należało uznać zatem za całkowicie bezpodstawne, natomiast podniesioną w nim argumentację za nieprzystającą do treści zarządzenia, będącego przedmiotem wniesionego środka odwoławczego. Zastrzeżenia, które zgłosił skarżący nie dotyczyły w żadnej mierze zainicjowanego przezeń postępowania zażaleniowego i w związku z tym nie mogły być na obecnym etapie postępowania przedmiotem merytorycznej oceny. Sąd odwoławczy orzekał bowiem w granicach przedstawionej mu kwestii wpadkowej, tj. badał wyłącznie zasadność i prawidłowość skierowania do skarżącego wezwania o uiszczenie opłaty kancelaryjnej.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.