Uzasadnienie
Skarżący wnioskiem z 4 września 2015 r. zażądał wyłączenia całego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 7 września 2015 r. na podstawie art. 20 § 4 i art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił wniosek Skarżącego.
W zażaleniu z 7 października 2015r. Skarżący wniósł o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu.
Słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że złożony przez Skarżącego wniosek o wyłączenie sędziego został oparty na tych samych okolicznościach co poprzednie żądanie w tym przedmiocie, czyli subiektywnym przekonaniu Skarżącego o braku bezstronności sędziów WSA w Szczecinie. Zgodnie zaś z art. 22 § 4 P.p.s.a. ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym.
Ponadto za odrzuceniem wniosku przemawiał także dyspozycja art. 20 § 4 P.p.s.a., który stanowi, że wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie podjęte przez sąd administracyjny pierwszej instancji ocenić należało jak zgodne z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.
- - ---------------------- 1