Uzasadnienie
Minister Finansów w dniu 5 marca 2015 r. wydał interpretację indywidualną, w której za nieprawidłowe uznał stanowisko skarżącego w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych emerytury z Belgii. Interpretacja zawierała pouczenie o możliwości i trybie zaskarżenia.
Pismem z 13 marca 2015 r., skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia 15 kwietnia 2015 r., Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. Pismo to, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 17 i 24 kwietnia 2015 r., wróciło do organu z adnotacją - nie podjęto w terminie.
Na wniosek skarżącego, pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. przesłano mu poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię ww. odpowiedzi.
W dniu 4 września 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na powyższą interpretację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 15 października 2015r. odrzucił powyższą skargę. W uzasadnieniu wskazano, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem 30- dniowego terminu. Jak bowiem ustalono, odpowiedź Ministra Finansów z 15 kwietnia 2015 r., z uwagi na spełnienie przez doręczyciela wszystkich wymaganych wymogów awizowania przesyłki, prawidłowo uznana została za doręczoną skarżącemu, na podstawie art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), z dniem 1 maja 2015 r. Zatem, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 1 czerwca 2015 r. Skarżący zaś skargę nadał dopiero 4 września 2015 r. Wskazano także, że doręczenie skarżącemu na jego wniosek poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa miało charakter jedynie informacyjny.
W zażaleniu z dnia 26 października 2015r. skarżący wniósł o jego uchylenie oraz uznanie daty faktycznego doręczenia poświadczonej kopii decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie powyższego terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 czerwca 2015r., to złożenie jej w dniu 4 września 2015r. miało miejsce po upływie terminu. Zakwestionowane postanowienie WSA w Poznaniu o odrzuceniu skargi wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było prawidłowe. Słusznie przy tym sąd pierwszej instancji wskazał, że doręczone skarżącemu poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa miało jedynie charakter informacyjny i nie mogło mieć wypływu na bieg terminów procesowych.
W zaskarżonym wyroku zasadnie stwierdzono, że odpowiedź Ministra Finansów z 15 kwietnia 2015 r., z uwagi na spełnienie przez doręczyciela wszystkich wymaganych wymogów awizowania przesyłki, prawidłowo uznana została za doręczoną skarżącemu, na podstawie art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), z dniem 1 maja 2015 r. Zatem, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 1 czerwca 2015 r.
Ponadto zaznaczyć należy, że termin trzydziestodniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do jego modyfikacji. W konsekwencji WSA w Poznaniu miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę. Innymi słowy w przypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd ma obowiązek odrzucić skargę bez badania przyczyny naruszenia terminu.
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. w zw. 184 tej ustawy.