Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I SA/Po 624/13, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał pełnomocnika "M." sp. z o.o. z siedzibą P. (dalej jako Spółka) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 10.841,00 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 23 kwietnia 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za okres od marca 2010 r. do września 2012 r., stosownie do § 1 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, dalej jako rozporządzenie).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie zarzucono naruszenie § 1 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia w zw. z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) poprzez określenie wpisu od skargi jako stosunkowego w sytuacji gdy zgodnie z treścią rozporządzenia należy się wpis stały oraz naruszenie prawa materialnego art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie istnienia zobowiązania podatkowego w podatku od gier dla potrzeb ustalenia wpisu należnego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać Spółkę, aby uiściła należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2008 r., I FZ 239/08,: dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl w skrócie: CBOSA).
Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, że skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymują w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier w wysokości 1.084.082 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, iż Spółka powinna uiścić wpis stosunkowy. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Spółka domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny jest od skargi wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 231 w zw. z art. 233 P.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia). Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Szereg orzeczeń zapadło już w analogicznym stanie faktycznym (odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier) – por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 12 lipca 2011 r., II FZ 299-304/11, II FZ 314/11; 29 czerwca 2011 r., II FZ 273-274/11, II FZ 253/11, II FZ 282/11; 14 czerwca 2011 r., II FZ 235-241; CBOSA.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.