Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r., sygn.akt III SA/Wa 2602/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi B. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 maja 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, odrzucił zażalenie Skarżącej.
Sąd w uzasadnieniu wskazał art. 47 § 1 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i wyjaśnił, że w dniu 11 lutego 2013 r. Skarżącej doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął w dniu 18 lutego 2013 r. Wobec nieuzupełnienia przez Skarżącą braku formalnego zażalenia i nieuiszczenia wpisu od zażalenia mimo prawidłowego wezwania Skarżącej i pouczenia o skutkach niewykonania zarządzeń z dnia 31 stycznia 2013 r. we wskazanym terminie, Sąd odrzucił zażalenie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca podniosła, że z powodu niekonstytucyjnego wyboru Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Sędzia sprawozdawca nie miał prawa do wykonywania tej funkcji, gdyż nie mógł wykonywać zawodu sędziego. Ponadto w prawie występuje luka w postaci braku zasad zgłoszenia protestu przeciwko ważności wyboru prezydenta, a dodatkowo w ustawie brak trybu rozpatrywania petycji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że w analizowanej sprawie podnoszone w zażaleniu przez stronę okoliczności, mające mieć wpływ na ważność wyborów Prezydenta Rzeczpospolitej, nie mieszczą się w katalogu przesłanek powodujących nieważność postępowania zawartych w art. 183 § 2 pkt 1-6 p.p.s.a. W świetle zaś art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; zwanej dalej: p.u.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów i podejmuje uchwały wyjaśniające zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy innych ustaw; nie jest zatem władny badać w toku postępowania sądowoadministracyjnego kwestii formalnej poprawności zatwierdzenia wyborów na Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej.
Natomiast Sąd Najwyższy jest organem władzy sądowniczej, powołanym do rozpoznawania protestów wyborczych oraz stwierdzania ważności wyborów do Sejmu i Senatu oraz wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a także ważności referendum ogólnokrajowego i referendum konstytucyjnego (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym – Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze. zm.).
Z rozpoznawaną sprawą nie mają nic wspólnego kwestie dotyczące problematyki uregulowania zasad zgłaszania do Sądu Najwyższego protestów wyborczych, ani kwestia trybu rozpatrywania petycji. Naczelny Sąd Administracyjny nie posiada kompetencji, by do tych zagadnień się odnosić.
Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest prawidłowe, albowiem strona nie uiściła w terminie wpisu sądowego. W związku z powyższym słusznie Sąd odrzucił zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.