Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I SA/Po 863/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 marca 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 maja 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania do uiszczenia wpisu wraz z odpowiedzią na skargę skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 26 czerwca 2015 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 3 lipca 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), Sąd skargę odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że nie jest w stanie uiścić opłaty od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do treści art. art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podatnik w przedmiotowej sprawie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została przesłana na adres skarżącego wskazany w treści skargi. Zarządzenie wzywające podatnika do uiszczenia wpisu zostało doręczone 26 czerwca 2015 r. Podatnik nie uiścił należnego wpisu od skargi, a zatem zakreślony siedmiodniowy termin, upłynął bezskutecznie.
W związku z powyższym należy zgodzić się i zaaprobować stanowisko Sądu pierwszej instancji, który odrzucił skargę skarżącego w wyniku jego niewywiązania się w zakreślonym terminie z nałożonego obowiązku.
Ponadto skarżący nie podnosi w zażaleniu żadnych argumentów służących podważeniu ustaleń Sądu pierwszej instancji, wskazuje jedynie na ciężką sytuację finansową. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Wskazać również można, że zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek na każdym etapie postępowania, a wniosek taki wolny jest od opłat sądowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenie oddalił.