Uzasadnienie
Zarządzeniem z 2 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1919/16, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwał H. K. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 kwietnia 2016 r., w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w kwocie 587 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm., dalej "rozporządzenie").
W zażaleniu na zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł okoliczności związane ze swoją sytuacją majątkowo - finansową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., I FZ 239/08).
Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że skarżący złożył skargę na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 19 540 zł. Przedmiotem zaskarżenia jest zatem ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W konsekwencji ustalenie skarżącemu wpisu stosunkowego od wniesionej skargi w wysokości 587 zł, na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia, miało podstawę w obowiązujących przepisach prawa.
Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu sytuacji materialno - finansowej skarżącego, wyjaśnić należy, iż przedmiotem zażalenia jest zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, w związku z czym okoliczności te nie podlegają badaniu na tym etapie postępowania.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.