Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt II GNP 1/24 odrzucił skargę R. T. (dalej zwanego: "skarżącym") o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GSK 1724/18. Korespondencja zawierająca odpis postanowienia z 19 czerwca 2024 r. wraz z pouczeniem, że postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu została prawidłowo doręczona dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 25 czerwca 2024 r.
Skarżący, pismem z 9 lipca 2024 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że został pozbawiony możliwości obrony swojego prawa przed sądem. Podkreślił, że jest schorowanym emerytem, nie posiada wykształcenia prawniczego i nie został pouczony o sposobach zaskarżenia orzeczenia. Skarżący wniósł nadto o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ustanowienie pełnomocnika urzędu, a także wezwanie go do uzupełnienia braków skargi poprzez podpisanie przez osobę upoważnioną. Wniósł również ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, gdyby termin ten był krótszy niż 14 dni i został przez niego uchybiony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt II GNP 1/24 oraz wyroku NSA z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GSK 1724/18.
W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Ustosunkowując się do zawartego w treści zażalenia ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia "gdyby termin ten był krótszy niż 14 dni" należy podkreślić, że przyczyną odrzucenia zażalenia na postanowienie NSA z 19 czerwca 2024 r. o sygn. akt II GNP 1/24, nie jest wniesienie go z uchybieniem terminu, a jego niedopuszczalność. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia przysługuje tylko w stosunku do środka odwoławczego, który jest dopuszczalny i wtedy, jeśli termin na jego wniesienie w ogóle rozpocznie swój bieg. Dlatego też (ewentualny) wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.