Postanowienie NSA z 22 kwietnia 2008 r., II GPP 1/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 898/07 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia: odmówić Z. B. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych

Skład

sędzia NSA Rafał Batorowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. Z. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 898/07 z jego skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.

W dniu 10 marca 2008 r. wpłynął do Naczelnego Sądu Administracyjnego formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym Z. B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie uzasadnił, wskazując jedynie, iż do jego majątku zalicza się nieruchomość (dom) o powierzchni 90 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,58 ha. W odpowiedzi na dokonane przez Naczelny Sąd Administracyjny wezwanie do uzupełnienia dokumentów źródłowych potwierdzających przedstawione w formularzu dane o majątku, dochodach i stanie rodzinnym, Z. B. podał, iż jedynym wydatkiem, jaki ponosi jest comiesięczna opłata za energię elektryczną w wysokości ok. 11 złotych miesięcznie. Nadto uzupełnił, że nie uzyskuje dochodów z 0,58 ha nieruchomości rolnej, a także że nie podejmuje dodatkowej pracy, ani nie uzyskuje żadnej pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, iż przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w postępowaniu wszczętym skargą Z. B. z dnia 11 lutego 2008 r. na przewlekłość postępowania. Niniejsze, odrębne postępowanie zostało opatrzone sygnaturą akt II GPP 1/08.

Odnosząc się do treści wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarte w treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. określenie "gdy osoba wykaże", oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tej instytucji. Rozwiązanie takie związane jest z okolicznością, iż to wnioskodawca jest najbardziej zainteresowany przyznaniem mu prawa pomocy i jako taki powinien podejmować wszelkie działania dla udokumentowania swej trudnej sytuacji majątkowej.

Po zapoznaniu się z treścią złożonego przez skarżącego oświadczenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Z. B. nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny. Podkreślenia wymaga fakt, iż okoliczności wskazane przez skarżącego nie były dla Sądu wystarczające do przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wnioskodawca podał, że ponosi wydatki za energię elektryczną w kwocie 11 złotych miesięcznie, stwierdził, iż jest właścicielem 0,58 ha gruntu, z którego nie uzyskuje dochodów. Nadto nie podejmuje dodatkowej pracy, nie uzyskuje żadnej pomocy, nie ma także nikogo na utrzymaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione przez skarżącego okoliczności nie były przede wszystkim wystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego. Za powyższym przemawiał brak wyjaśnienia (mimo wezwania przez Naczelny Sąd Administracyjny), skąd skarżący pozyskuje środki na codzienne utrzymanie. Niewskazanie przez Z. B. jakichkolwiek źródeł pozyskiwania środków do życia sprawiło, że przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna była dla Naczelnego Sądu Administracyjnego niewiarygodna.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył także, iż w piśmie z dnia 8 sierpnia 2007 r., w którym Z. B. udzielał dodatkowych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej, skarżący podał, że utrzymuje się z nieruchomości rolnej o powierzchni 0,58 ha, natomiast w piśmie z dnia 26 marca 2008 r. wskazał, iż z tej nieruchomości nie uzyskuje dochodów. Powyższa niekonsekwencja, a nawet sprzeczność w twierdzeniach Z. B., miała w ocenie Sądu wpływ na ocenę wiarygodności jego wyjaśnień.

Wobec powyższego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2) p.p.s.a. oraz art. 4 pkt 3 i art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) orzeczono jak w sentencji.