Postanowienie NSA z 22 stycznia 2013 r., II GPP 12/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. Z. z dnia 9 sierpnia 2012 r. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W.

Sprawa

w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 539/11 w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. – E. P. H. E. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia do obrotu produktu niezgodnego z przepisami, określenia terminu wycofania z obrotu oraz nałożenia opłaty sankcyjnej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

sędzia NSA Stanisław Gronowski przewodniczący, sprawozdawca
sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska
sędzia NSA Janusz Zajda

Uzasadnienie

M. Z. pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 539/11.

Skarżący podniósł, że postępowanie administracyjne w sprawie trwa od 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prowadzi postępowanie z rażącym naruszeniem wykładni dokonanej w postępowaniach przez NSA, w sposób wskazujący na brak rozumienia przez Sąd języka polskiego w zakresie zapisów prawa materialnego i w żadnym razie nie realizuje wyznaczonych mu zadań.

Wystąpił z żądaniem nakazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. niezwłocznego zakończenia prowadzonych przez ten Sąd postępowań i przyznania mu kwoty dwudziestu tysięcy złotych. Wniósł jednocześnie o zwolnienie od opłaty od skargi i wskazał, że niniejszy problem zostanie przedłożony w formie skargi Trybunałowi Praw Człowieka dnia 1 października 2012, jeśli jego prawa będą nadal naruszane przez Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymogów przewidzianych w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa).

Zgodnie z art. 6 ust 1 i 2 ww. ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 i III SPP 95/05 - publ. OSNP 2006 r. z. 1-2, poz. 35 i 34; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08, Lex nr 494357). Skargę niespełniającą tego wymagania sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 tej ustawy).

Skarga M. Z. na przewlekłość postępowania z 9 sierpnia 2012 r. zachowuje wymagania pisma procesowego, ale nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Brak w tym piśmie konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie skarżącego mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Skarżący zwrócił jedynie uwagę, że "Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prowadzi postępowanie z rażącym naruszeniem wykładni dokonanej w postępowaniach przez NSA, w sposób wskazujący na brak rozumienia przez Sąd języka polskiego w zakresie zapisów prawa materialnego i w żadnym razie nie realizuje wyznaczonych mu zadań".

Jeżeli bowiem Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd pierwszej instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać, na którym etapie postępowania doszło do uchybienia przez sąd orzekający terminowości i prawidłowości podjętych czynności sądowych.

Brak zatem sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania uniemożliwia ocenę czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Dlatego też wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OPP 51/11, Lex nr 10683).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji postanowienia.