Postanowienie NSA z 27 marca 2020 r., II GPP 2/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi T. B. o stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania

Sprawa

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu dotyczącym postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 99/18 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę

Skład

sędzia NSA Maria Jagielska przewodniczący

Uzasadnienie

T. B. w piśmie 10 lutego 2020 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania w postępowaniu dotyczącym postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 99/18 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarga na przewlekłość postępowania nie została podpisana.

Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 25 lutego 2020 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 marca 2020 r. (k. 334 akt sądowych). W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku skargi, bowiem do akt sprawy nie wpłynęła w wyznaczonym terminie podpisana przez T. B. skarga.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75), skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Ogólne warunki formalne, jakim powinno odpowiadać każde pismo procesowe strony zostały określone w art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jednym z tych wymagań jest podpis strony lub przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zauważyć przy tym należy, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.

Ponieważ T. B. nie podpisał skargi z dnia 10 lutego 2020 r., został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego pod rygorem jej odrzucenia (art. 49 § 1 p.p.s.a.), jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.