Postanowienie NSA z 30 listopada 2010 r., II GPP 4/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi J. M. o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., sygn. akt VI SA/Wa 556/10

Sprawa

w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów postanawia: oddalić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA (del.) Zdzisław Sadurski

Uzasadnienie

W skardze z dnia 8 listopada 2010 r. J. M. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 556/10, ze skargi J. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2008 r., w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r., skarżący wniósł o zawieszenie postępowania prowadzonego przed WSA. W uzasadnieniu wskazał na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie zainicjowane wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 20 czerwca 2008 r. o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 21f ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów – w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 września 2007 roku - w zakresie, w jakim dotyczy osób pełniących funkcje publiczne wymienione w art. 4 pkt 13-16, 47 i 48 tej ustawy z art. 2, art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz przepisu art. 66 wskazanej ustawy w części obejmującej zwrot "z wyjątkiem art. 30" – w zakresie w jakim dotyczy osób pełniących funkcje publiczne wymieniane w art. 4 pkt 13-15 i 47 tej ustawy z art. 2, art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. Konstytucji.

Do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania przyłączył się Minister Sprawiedliwości. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. postępowanie w sprawie zawiesił na zgodny wniosek stron.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem co do zgodności aktualnie obowiązujących przepisów lustracyjnych dotyczących adwokatów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. podjęto zawieszone postępowanie.

W dniu [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zawiesił z urzędu postępowanie przed tym Sądem do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 20 czerwca 2008 r.

W skardze o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. J. M. podał, że pomimo upływu ponad dwóch lat i 5 miesięcy od daty złożenia wniosku przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunał Konstytucyjny nie wyznaczył terminu rozpoznania sprawy. Podkreślił, że dalsze oczekiwanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozpoznanie wniosku przez Trybunał Konstytucyjny w istocie stwarza podstawy do stwierdzenia, że zostało naruszone prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, wówczas gdy na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić przewlekłości, ponieważ pomimo relatywnie długiego czasu trwania całego postępowania poszczególne czynności procesowe podejmowane były prawidłowo, bez nadmiernej i nieuzasadnionej zwłoki.

Podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zawiesił postępowanie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i stosownie do jego treści nie podejmował czynności w sprawie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż samo zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość postępowania, tym bardziej iż zasadność zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie dostrzegały również strony niniejszego postępowania zgodnie wnosząc o jego zawieszenie.

Faktem jest, że postępowanie w niniejszej sprawie trwa długo, co w odczuciu skarżącego jest to równoznaczne z przewlekłością postępowania. Trzeba jednak mieć na względzie, że długi czas trwania postępowania nie może być utożsamiany z przewlekłością postępowania, na którą - jak to już wyżej wskazano - składają się także inne elementy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 556/10 nie trwało dłużej niż było to konieczne, terminowo i prawidłowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, a tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Nie można też nie zauważyć, iż skarżący żądając podjęcia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jednocześnie wnosił o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności z Konstytucją tych samych przepisów, które objęte zostały wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku skarżącego również skutkowałoby zawieszeniem postępowania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł o oddaleniu skargi.