Postanowienie NSA z 31 marca 2016 r., II GPP 5/15

Wydany

31 marca 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi A, N, i J, Ś. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska przewodniczący
Sędzia NSA Stanisław Gronowski przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 2/15 ze skargi A, N, i J, Ś, na bezczynność Prezydenta Miasta W, w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie działań nadzorujących w stosunku do Zarządu P, O/Ziemi W, w zakresie znakowania szlaków turystycznych wynikających z umów cywilnych postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Uzasadnienie

A.N. i J.Ś. w dniu 26 lutego 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie działań nadzorujących w stosunku do Zarządu P. O/ Ziemi W. w zakresie znakowania szlaków turystycznych wynikających z umów cywilnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę A.N. i J. Ś. z powodu jej niedopuszczalności. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w sprawach nadzoru nad stowarzyszeniami ustawa - Prawo o stowarzyszeniach nie przewiduje wydania jakiegokolwiek aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Nadzór nad stowarzyszeniami nie zawiera uprawnień do władczego ingerowania w ich działalność, w tym do określenia celów, form i sposobów ich działania. W związku z tym, Prezydent Miasta W. nie był uprawniony do wydania decyzji administracyjnej lub podjęcia innych władczych aktów w stosunku do stowarzyszenia P. O/Ziemi W., gdyż sprawy związanie z działalnością stowarzyszeń w ramach nadzoru nie są rozstrzygane w trybie administracyjnym.

Po doręczeniu stronom powyższego postanowienia wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "zażalenie", w którym skarżący zarzucili bezczynność Sądu pierwszej instancji w sprawie powyższej skargi. W piśmie wyjaśniono, że skarżący żądali wydania przez Sąd merytorycznego orzeczenia w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 2 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne do wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Aby stwierdzić, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania należy ocenić w szczególności terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty (...) uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się strony zarzucającej przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy).

W niniejszej sprawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy. Skarga A. N. i J. Ś. na bezczynność Prezydenta Miasta W. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. dnia 26 lutego 2015 r., natomiast postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało wydane 29 kwietnia 2015 r. Termin, w jakim załatwiono sprawę w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wyniósł zatem 2 miesiące. W związku z tym, należy stwierdzić, że sprawa została załatwiona przez Sąd pierwszej instancji bez zbędnej zwłoki.

Nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji zwłoki w rozpoznaniu sprawy, w sytuacji gdy nie jest możliwie nadanie skardze dotkniętej uchybieniem formalnoprawnym dalszego biegu celem jej merytorycznego rozpoznania. Wydanie przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi z przyczyn formalnych, w sytuacji gdy strona oczekuje wydania wyroku w sprawie, nie stanowi, wbrew zarzutom skargi, o pozostawaniu Sądu w bezczynności. Sąd, co należy podkreślić, działa w oparciu o przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wydaje rozstrzygnięcia w niej przewidziane. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji uznał, że żądanie przez skarżących zobowiązania Prezydenta Miasta W.do podjęcia działań nadzorujących w stosunku do Zarządu P. O/ Ziemi W. w zakresie znakowania szlaków turystycznych wynikających z umów cywilnych było niedopuszczalne, gdyż przepisy ustawy Prawo o stowarzyszeniach nie przyznają organom nadzoru kompetencji do wydawania władczych rozstrzygnięć w stosunku do stowarzyszeń objętych ich właściwością. Z tego względu Sąd pierwszej instancji postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić.

Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania i na podstawie art. 12 wymienionej ustawy orzekł jak w sentencji.