Postanowienie NSA z 12 września 2013 r., II GPP 7/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W.

Sprawa

w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 36/12 ze skargi M. M. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wszczęcia postępowania wznowieniowego postanawia: odrzucić skargę.

Skład

sędzia NSA Maria Myślińska przewodniczący, sprawozdawca
sędzia NSA Henryk Wach
sędzia NSA Janusz Zajda

Uzasadnienie

M. M. S. w dniu 30 lipca 2013 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 36/12, wnosząc o:

1. stwierdzenie przewlekłości tego postępowania;
2. zalecenie sądowi rozpoznającemu sprawę co do istoty wyznaczenia daty wydania i ogłoszenia wyroku w tej sprawie;
3. przyznanie mu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. kwoty 10.000 zł tytułem odpowiedniej sumy pieniężnej;
4. nakazanie zwrotu stałej opłaty od skargi.

W uzasadnieniu skargi M. M. S. wskazał, że doręczony mu odpis wyroku w tej sprawie wskazuje na wydanie w niej wyroku pozornego, gdyż nie podano, o jakie postępowanie w nim konkretnie chodzi i podaje ono fikcyjną datę [...] stycznia 2012 r. – a w tej dacie nie składał żadnego podania w rozumieniu art. 61 § 3 k.p.a. Skarżący dodał, że szczegółowe uzasadnienie złoży w dodatkowym piśmie procesowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą rozpoznawania skargi na przewlekłość postępowania stanowią przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 cyt. ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skargę składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust 1 i 2 ww. ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie.

Skarga M. M. S. nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Uzasadnienie skargi ograniczające się do wskazania, że "doręczony mu odpis wyroku w tej sprawie wskazuje na wydanie w niej wyroku pozornego, gdyż nie podano, o jakie postępowanie w nim konkretnie chodzi i podaje ono fikcyjną datę [...] stycznia 2012 r. – a w tej dacie nie składał żadnego podania" oraz deklaracji złożenia dodatkowego pisma procesowego wraz ze szczegółowym uzasadnieniem nie pozostaje w związku z przesłanką "przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania".

W istocie powyższe zarzuty, sformułowane w sposób niezbyt czytelny, odnoszą się do doręczonego skarżącemu w dniu 26 czerwca 2013 r. odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 36/12, wraz z uzasadnieniem.

Jeżeli Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd pierwszej instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać uchybienia sądu w zakresie terminowości bądź prawidłowości podjętych czynności sądowych.

Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo określić, w czym upatruje nieuzasadnioną zwłokę w rozpoznaniu sprawy i precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 i III SPP 95/05 - publ. OSNP 2006 r. z. 1-2, poz. 35 i 34; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08, Lex nr 494357 i z 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II GPP 6/12, Lex nr 1274313).

Brak zatem sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania uniemożliwia ocenę czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Dlatego też wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OPP 51/11, Lex nr 10683).

Podnieść również należy, że skarga wniesiona została z naruszeniem art. 5 ust. 1 cyt. ustawy, stanowiącym, że skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania wnosi się w toku postępowania w sprawie. Postępowanie w niniejszej sprawie zakończone zostało wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 36/12, doręczonym skarżącemu wraz z uzasadnieniem dnia 26 czerwca 2013 r. Skarga na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniesiona została 30 lipca 2013 r., a więc nie "w toku postępowania", jak wymaga cyt. przepis, a po jego zakończeniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie opłaty od skargi, o której mowa w art. 17 ust. 1 i 3 cyt. ustawy. Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 września 2012 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, w związku z czym nie miał obowiązku uiszczenia opłaty od przedmiotowej skargi i tego nie uczynił, a tym samym nie jest możliwy jej zwrot.