Postanowienie NSA z 3 września 2015 r., II GPP 7/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W.

Sprawa

w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 331/15 ze skargi M. G. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw rozpatrywania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu komorniczego, powołanej zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu komorniczego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Sędzia NSA Maria Jagielska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska przewodniczący
Sędzia del. WSA Małgorzata Jużków przewodniczący

Uzasadnienie

W skardze z dnia [...] lipca 2015 r. M. G. wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 331/15 nastąpiła przewlekłość postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa 10 000 zł, zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi i zwrotu uiszczonej opłaty od skargi w kwocie 100 zł.

Skarżący wskazał, że jego skarga na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw rozpatrywania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu komorniczego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu komorniczego wpłynęła do WSA w W. 30 stycznia 2015 r. W dniu 8 czerwca 2015 r. skarżący odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy, wyznaczonej na 15 lipca 2015 r. wraz z odpowiedzią organu na skargę. Jak uznał skarżący, opisane wyżej czynności WSA w W. spowodowały przewlekłość postępowania, bowiem zawiadomienie o terminie rozprawy skarżący otrzymał po przeszło 4 miesiącach od daty wpływu skargi do Sądu, natomiast pierwsze posiedzenie Sądu odbyło się dopiero po 6 miesiącach od tej daty. Zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest, aby od daty wpływu skargi do dnia wyznaczenia terminu rozprawy upływał okres 4 miesięcy bezczynności. Wobec powyższego skarżący stwierdził, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Wyrokiem wydanym w dniu 15 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę M. G. na wskazaną uchwałę Komisji II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga M. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania, może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Konieczne jest więc ustalenie, że zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) wystąpiła oraz że była ona nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 cyt. ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako NSA) wskazuje się, że ustawodawca za przewlekłe uznał takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Należy równocześnie zaznaczyć, iż jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy, to już tylko ten fakt nie oznacza, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 19 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II OPP 27/11, z dnia 25 lipca 2013 r. o sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 7 marca 2014 r. o sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 3 października 2014 r. o sygn. akt I OPP 101/14; wymienione orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy tyczące.

W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., że naruszył prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Od dnia wpływu skargi do Sądu (30 stycznia 2015 r.) do dnia wydania wyroku (15 lipca 2015 r.) upłynęło niewiele ponad 6 miesięcy. Taki okres oczekiwania na zakończenie sprawy nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Podkreślić należy, że twierdzenia skarżącego jakoby od dnia wpływu skargi do dnia wyznaczenia rozprawy Sąd nie podejmował żadnych czynności, są niezasadne. Twierdzeniu skarżącego przeczą akta sprawy (vide: zarządzenie z dnia 10 marca 2015 r., karta 25 akt czy zarządzenie z dnia 21 maja 2015 r., karta 26 akt). Sąd procedował zgodnie z prawem, nie przewlekał postępowania, a wyrok wydał już na pierwszym posiedzeniu.

Jedynie na marginesie NSA zauważa, że M. G. jako osoba mająca w niedalekiej przyszłości wykonywać kwalifikowany zawód prawniczy, od której wymaga się posiadania stosownej wiedzy prawniczej oraz profesjonalnych umiejętności, nie miał żadnych przeszkód, aby zapoznać się z aktami sprawy i prześledzić tok działania Sądu, a następnie rozważyć zasadność wniesienia skargi na przewlekłość postępowania. Z aktami sprawy skarżący nie zapoznał się, więc nie wiedział jakie czynności podejmował Sąd, co tym bardziej przemawia za niezasadnością skargi, sporządzonej w oparciu o wybiórcze informacje w zakresie przebiegu postępowania sądowego w tej sprawie.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, NSA postanowił jak w sentencji.