Uzasadnienie
Wraz z pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę O. D. wniesioną w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1259).
Postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego Lublin-Północ w L. (pismo z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarga zarejestrowana w WSA w Lublinie zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2016 r.) na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił dopuścić O. D. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Skarżący wniósł o stwierdzenie naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, tj. o stwierdzenie przewlekłości postępowania, której skarga dotyczy, a nadto o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 6, art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym. W tym samym piśmie skarżący wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego WSA w Lublinie z dnia 10 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu, skarżący wskazał, że uchwała, którą w niniejszym postępowaniu zaskarżył Prokurator, była już przedmiotem dwóch jego skarg i w tym sensie można mówić o przewlekłości postępowania sądowadministracyjnego wszczętego na skutek skargi Prokuratora.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu bowiem nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ww. ustawy skarga na przewlekłość powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący/strona postępowania powinna zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy. Jej obowiązkiem jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 i III SPP 95/05, publ. w OSNP 2006 r., z. 1-2, poz. 35 i 34).
Skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 tej ustawy). Podzielić należy w tym miejscu pogląd funkcjonujący w orzecznictwie i doktrynie, zgodnie z którym wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków – art. 9 ust. 1 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OPP 58/11, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA", postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt III SPP 16/07, publ. w OSNP z 2008 r., z. 9-10, poz. 153, P. Górecki, Komentarz do art. 6 o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki [w:] P. Górecki, S. Stachowiak, P. Wiliński, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz., publ. LEX nr 57146).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż wniesiona przez skarżącego skarga na przewlekłość postępowania, co prawda zachowuje wymagania pisma procesowego, również zawiera żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy), ale nie przytacza okoliczności uzasadniających to żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy).
Za spełnienie przesłanki "przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie" nie można uznać zatytułowania pisma procesowego jako "skargi na przewlekłość postępowania". Ponadto, za spełnienie takiej przesłanki nie można uznać przytoczenia przez skarżącego okoliczności, że skarżący dwukrotnie wnosił skargę na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia [...] lutego 2011 r. Na marginesie należy wskazać, że postępowania zainicjowane przez skarżącego, zakończyły się prawomocnym odrzuceniem skarg (postanowienie WSA w Lublinie z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 179/16, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 377/15).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniesionym przez O. D. piśmie brak jest konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie skarżącego mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą Prokuratora. Wskazane czynności procesowe muszą dotyczyć postępowania, które jest obecnie prowadzone. Art. 2 ust. 1 ustawy stanowi bowiem wprost, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, tylko w postępowaniu, którego dotyczy skarga.
Nie może być uznane za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, o jakich mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy, gdy strona domagająca się stwierdzenia zaistnienia przewlekłości postępowania, sięga do postępowań prawomocnie zakończonych. Obowiązkiem wnoszącego skargę na przewlekłość postępowania, co należy jeszcze raz podkreślić, jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego zawisłą przed nim sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2008r., sygn. akt II OPP 19/08, publ. CBOSA).
Skoro Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd I instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać, w którym miejscu postępowania doszło do uchybienia przez sąd orzekający terminowości bądź prawidłowości podjętych czynności sądowych. W konsekwencji uznać należy, że brak sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania uniemożliwia ocenę czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Przyczynia się do tego również sama redakcja skargi, która jest jednocześnie sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, a w uzasadnieniu tego pisma brak wyraźnego oddzielenia i wyodrębnienia argumentacji, która dotyczy jednego czy drugiego środka prawnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 6 ust. 2 i art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.