Postanowienie NSA z 31 marca 2016 r., II GPP 9/15

Wydany

31 marca 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi D. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w B.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Stanisław Gronowski przewodniczący
Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie nienadania biegu skardze D. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Uzasadnienie

I

D. M. pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę "na bezczynność organu w przedmiocie zarejestrowania odwołania od decyzji SKO w T. złożony w terminie". Domagał się "nakazania zarejestrowania odwołania i rozpatrzenia jej". Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest zaniechanie nadania biegu skardze wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, w których stroną postępowania (dłużnikiem) była matka skarżącego.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art. 6 ust 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. W myśl natomiast art. 9 ust. 2 tej ustawy skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Z jasnej treści tego przepisu wynika, że zaniechanie zawarcia w skardze żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy i/lub nieprzytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie stanowi nieusuwalny brak skargi. W orzecznictwie i w doktrynie jednolicie prezentowany jest pogląd, który skład orzekający podziela, że wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków – art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. (por. postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OPP 58/11, z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FPP 5/14; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt III SPP 16/07, publ. w OSNP z 2008 r., z. 9-10, poz. 153, P. Górecki, Komentarz do art. 6 o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki [w:] P. Górecki, S. Stachowiak, P. Wiliński, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz., publ. LEX nr 57146).

Sytuacja, o której mowa w art. 9 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. wystąpiła w tej sprawie. Wniesiona skarga nie zawiera bowiem żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania, a zaniechanie to obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do jej odrzucenia. Z tego względu w oparciu o art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. postanowiono jak w sentencji.

Postanowienie o odrzuceniu skargi nie pozbawia skarżącego prawa do wystąpienia z nową skargą o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania.