Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi [...], wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu pierwszej instancji taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem uregulowanie żądanych należności mogła wpłynąć na budżet skarżącego [...]. Zdaniem Sądu okoliczność ta przemawiała za uwzględnieniem złożonego przez powiat wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów.
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] na wskazaną powyżej decyzję Ministra Finansów.
Od wyroku tego [...] złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazano, iż wykonanie decyzji sprowadzi na stronę skarżącą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Powiat podniósł również, iż wykonanie nałożonego zobowiązania poprzez zwrot żądanej kwoty stanowiłoby nadmierną uciążliwość dla budżetu powiatu, a także niebezpieczeństwo naruszenia dyscypliny budżetowej (założonego na rok 2014 bilansu dochodów i wydatków).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd pierwszej instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego w wyniku rozpoznania skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. oddalił skargę [...], wskutek czego upadło postanowienie tego Sądu z 17 września 2013 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Tym samym wniosek [...] złożony na obecnym etapie postępowania i skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego był dopuszczalny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli skarżący wykaże, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Zgodzić należy się bowiem z tym, że konieczność wypłacenia przez skarżący powiat przypadającej do zwrotu kwoty części oświatowej subwencji ogólnej w wysokości [...] wiązałaby się z przesunięciem środków finansowych rozdzielonych w ramach budżetu przyjętego na 2014 r., co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań na rzecz ogółu mieszkańców, należących do kompetencji powiatu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem – podzielając stanowisko zaprezentowane już przez Sąd I instancji w powołanym wyżej postanowieniu wstrzymującym zaskarżony akt administracyjny – że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potrzeba ochrony tymczasowej skarżącego Powiatu – przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji – jest więc aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.