Uzasadnienie
I
Wyrokiem z 10 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 968/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. K.-S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 4 grudnia 2020 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" o numerze [...] udzielonego na rzecz M. K.-S. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] z siedzibą w K., na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 286 ze zm.).
Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia złożyła skarżąca, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego, jak i procesowego i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i zmianę poprzez uwzględnienie skargi, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny zostały wymienione w § 2 powołanego artykułu.
W tej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zachodzi przesłanka nieważności postępowania, wynikająca z art. 183 § 2 pkt 4 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, nieważność postępowania zachodzi, jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.
Sprawa ze skargi M. K.-.S. została rozpoznana przez skład trzech sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie uproszczonym, o którym stanowi art. 119 pkt 2 ppsa. Skład orzekający został wyznaczony zarządzeniem z 31 sierpnia 2021 r. – [...] (dalej: pierwszy skład). Następnie zarządzeniem z 6 października 2021 r. nastąpiła zmiana składu nieobejmująca jedynie sędziego sprawozdawcy.
W wyroku zapadłym w tej sprawie wymieniono (wskazano) nazwiska sędziów z pierwszego składu. Natomiast sentencja wyroku została podpisana przez sędziów ze składu wyznaczonego zarządzeniem z 6 października 2021 r.
Jakkolwiek w orzecznictwie nie jest kwestionowane to, że omyłkowe wymienienie w wyroku nazwisk sędziów może być sprostowane przez zastąpienie ich nazwiskami sędziów, którzy w rzeczywistości wydali i podpisali wyrok (por. wyrok Sądu Najwyższego z 4 kwietnia 2000 r., sygn. akt I PKN 476/99, publ. OSNP 2001/16/515; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 369/11, dostępne w CBOSA) to w tej sprawie nie jest to możliwe, gdyż uzasadnienie orzeczenia zostało podpisane przez pierwszy skład, wyznaczony zarządzeniem z 31 sierpnia 2021 r. - co wynika z karty orzeczenia (karta 76 akt sądowych).
W orzecznictwie przyjęto, że o nieważności postępowania z powodu sprzeczności składu orzekającego z przepisami prawa można by mówić wówczas, gdyby w składzie brała udział niewłaściwa liczba sędziów albo gdyby członek składu orzekającego nie miał uprawnień do orzekania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sprzeczność składu orzekającego z przepisami prawa zachodzi także wówczas, gdy orzeczenie i jego uzasadnienie zostało podpisane przez dwa różne składy orzekające.
Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 183 § 2 pkt 4 ppsa i art. 207 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.