Uzasadnienie
Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Ś. S. M. "J." z siedzibą w Ś. W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia 4 lutego 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwie oznakowanego.
Relacjonując przebieg postępowania Sąd I instancji podał, że Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w P. decyzją z dnia 2 września 2010 r. wymierzył Ś. S. M. "J" karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieprawidłowe oznakowanie "Mleka spożywczego homogenizowanego 2 % tłuszczu", wielkość partii 506 szt. o wartości 309,60 zł netto, jako "Mleko super świeże". Organ uznał, że wprowadzenie do obrotu mleka z fantazyjnym zwrotem "super świeże" narusza przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) dalej: ustawa j.h.a.r.s., przypisując wytwarzanemu artykułowi właściwości, których nie posiada w rzeczywistości.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z 2 września 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podając w uzasadnieniu, że wyrażenie "świeży" należy rozumieć jako równoważne sformułowaniom "nieprzerobiony, nieprzetworzony, surowy". Słowo użyte w oznakowaniu mleka, w powszechnej świadomości konsumenta budzi skojarzenie z określeniem "naturalny" i/lub "nieprzetworzony". Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony, że "świeży" oznacza "niedawno powstały, wyprodukowany".
Organ wyjaśnił, że pasteryzacja jest procesem termicznym, mającym na celu utrwalenie mikrobiologiczne mleka naturalnego poprzez zniszczenie drobnoustrojów. Przebiega ona w temperaturze wyższej niż 40 °C. Na rynku krajowym dla konsumenta dostępne jest mleko przetworzone w postaci mleka pasteryzowanego lub mleka UHT. Według art. 2 ust. 5 Dyrektywy Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce termicznej i produktów na bazie mleka (Dz. Urz. L 268 z dnia 14 września 1992r., str. 1-32), termin: "obróbka termiczna" oznacza jakąkolwiek obróbkę, w której występuje podgrzewanie powodujące, bezpośrednio po zastosowaniu, negatywną reakcję na test fosfatazy.
Zdaniem organu stosowanie w oznakowaniu pasteryzowanego mleka nazwy handlowej "Mleko super świeże" wprowadza konsumenta w błąd, ponieważ może sugerować, że mleko posiada właściwości mleka nieprzetworzonego i tym samym może wpływać na wybór tego produktu przez kupującego. Określenie "świeże" w potocznym rozumieniu konsumenta oznacza mleko "prosto od krowy" - niepoddane jakimkolwiek procesom przetwarzania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę na powyższą decyzję przypomniał, że w niniejszej sprawie bezsporny był fakt, że na etykiecie zakwestionowanego produktu pod nazwą "Mleko spożywcze homogenizowane 2 % tłuszczu" znajdowało się oznaczenie "Mleko super świeże". Oznaczenie to organy uznały za oznaczenie zafałszowane i wprowadzające konsumenta w błąd bowiem producent Ś. S. M. "J" dopuściła się naruszenia prawa poprzez użycie na opakowaniu słowa "świeże" w stosunku do mleka pasteryzowanego ponad temperaturę 40 stopni Celsjusza. Ponadto strony zgodnie przyznały, iż obowiązujące przepisy prawa nie definiują pojęcia "mleko świeże"
Skarżąca próbowała wykazać, że za mleko "świeże" można uznać mleko poddane procesowi pasteryzacji w przedziale temperatur najniższym z możliwych 72 - 76 stopni Celsjusza.
Sąd podzielił stanowisko organu, że poddanie artykułu rolno-spożywczego jakiejkolwiek obróbce termicznej (np. pasteryzacji, mrożeniu) powoduje, że w odniesieniu do niego nie może być stosowane określenie "świeży". Okoliczność ta znajduje swoje potwierdzenie w przepisach Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych.(DZ.U. UE.L.04.139.1 ze zm) - art. 2 pkt 1 lit. m), lit. n) i lit. o), które definiują pojęcia "przetwarzanie", "produkty nieprzetworzone", "produkty przetworzone".
Sporne mleko zostało przetworzone przez ogrzanie (pasteryzację). Pasteryzacja oznacza proces termiczny, który ma na celu utrwalenie mikrobiologiczne mleka naturalnego poprzez zniszczenie drobnoustrojów. Przebiega ona w temperaturze wyższej niż 40 °C.
Zasadnie organy Inspekcji JHARS uznały, że sporne mleko, jako pasteryzowane, nie jest mlekiem świeżym, czyli jak to potocznie się określa "mlekiem prosto od krowy". Nie wzbudziło wątpliwości Sądu porównanie mleka świeżego do mleka surowego lub "prosto od krowy".
W ocenie Sądu samo słowo "świeży" w stosunku do produktów spożywczych ma charakter wieloznaczny. Jednakże słowo to będzie miało każdorazowo inne znaczenie w zależności od okoliczności i rodzaju konkretnego produktu (ser, warzywa, mięso, potrawa itd.).
W ocenie Sądu, prawidłowe było ustalenie organów Inspekcji JHARS, że kwestionowana partia artykułów była niewłaściwe oznakowana, wprowadzała konsumenta w błąd, z powodu zastosowania niewłaściwej nazwy "Mleko super świeże" i przypisywała produktowi właściwości mleka świeżego, których ono nie posiada. Organy zasadnie przyjęły, iż oznakowanie mleka w taki sposób sugeruje konsumentowi, że przedmiotowy artykuł wyróżnia się spośród innych artykułów tego samego rodzaju, będących mlekiem pasteryzowanym, właściwościami mleka świeżego, a nawet "super świeżego".
Wydając zaskarżone decyzje organy co do zasady uwzględniły wszelkie rygory procedury administracyjnej. W ocenie Sądu, skoro wymierzona kara w kwocie 500 zł była kara najniższą z możliwych, brak było postaw do zakwestionowania jej wysokości.
Ś S M "J" z siedzibą w Ś W zaskarżając wyrok w całości domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Spółka zarzuciła:
- 1. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., - naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 133 § 1 w związku z art. 134 §1 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie zarzutów skarżącego podniesionych w skardze na naruszenie przepisów postępowania przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych poprzez naruszenie art. 7, 8 i 9 w zw. z art. 77 § 1, 80 i 84 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a., którego efektem było brak zebrania pełnego materiału dowodowego;
- 2. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. administracyjnymi - naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i zastosowanie w zakresie przywołanych przepisów będących podstawą wydania decyzji, w szczególności w zakresie: art. 3 pkt 5 i 10 w zw. z art. 4 ust. 1 oraz w zw. z art. 6 ust.2, 7 ust. 2 pkt 1, art.40a ust. 1 pkt3) ustawy j.h.a.r.s. oraz art. 46 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r., Nr 136, poz.914 ze zm.), dalej: ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia, rozporządzenia Rady (WE) numer 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych oraz rozporządzenie (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych, którego efektem było błędne przyjęcie, iż użycie słowa "świeży" w oznaczeniu oznakowania produktów skarżącego wprowadza konsumenta w błąd sugerując, iż jest to produkt nieprzetworzony oraz że przedmiotowe zafałszowanie oznakowania w istotny sposób narusza interesy konsumentów;
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to związanie NSA zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku Sądu I instancji, a nie postępowania administracyjnego i wydanych w nim rozstrzygnięć.
Natomiast stosownie do treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Przepis art. 174 p.p.s.a stanowi z kolei, iż skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszenia prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle cytowanych przepisów do autora skargi kasacyjnej należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych, które w jego ocenie naruszył Sąd I instancji i precyzyjne wyjaśnienie na czym polegało ich niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja - w stosunku do prawa materialnego, bądź wykazanie istotnego wpływu naruszenia prawa procesowego na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd I instancji – w odniesieniu do przepisów postępowania. A zatem Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, ani uściślać bądź w inny sposób ich korygować.
Gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, to w pierwszej kolejności należy rozpoznać ten drugi z zarzutów, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego (por. wyrok NSA z 9 marca 2005 t., FSK 618/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 120; zob. szerzej J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 419).
Jeżeli chodzi o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, to wskazano przede wszystkim ogólne przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest art. 133 § 1 w związku z art. 134 §1 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie zarzutów skarżącego podniesionych w skardze na naruszenie przepisów postępowania przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych poprzez naruszenie art. 7, 8 i 9 w zw. z art. 77 § 1, 80 i 84 § 1 k.p.a., którego efektem był brak zebrania pełnego materiału dowodowego. Wszystkie te zarzuty zmierzały do podważenia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji i przyjętych bez zastrzeżeń przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna. Strona skarżąca nie zanegowała jednak zasadniczych ustaleń faktycznych organu, które zaakceptował Sąd I instancji co do sposobu produkcji przedmiotowej partii mleka, jak również sposobu informowania konsumentów co do właściwości i szczególnych cech tego artykułu spożywczego, a jedynie w zasadzie kwestionowała dokonaną przez organ administracji i zaaprobowana przez WSA, wykładnię językową pojęcia użytego w informacji o produkcie "mleko super świeże" w odniesieniu do zastosowanej w stosunku do tego produktu spożywczego obróbki termicznej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację ma Sąd I instancji twierdząc, iż organy administracji publicznej obu instancji przestrzegały w toku całego postępowania kontrolnego reguł i zasad wynikających ze wskazanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i wyraziły swoje stanowisko co do rozumienia przez konsumentów określenia "mleko super świeże" w informacji na opakowaniu przedmiotowej partii mleka i należycie to stanowisko uzasadniły. Dlatego też prawidłowe były rozważania Sądu I instancji w ramach przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w tym zakresie.
W analizowanej sprawie nie jest sporne, iż na etykiecie zakwestionowanego produktu pod nazwą "Mleko spożywcze homogenizowane 2% tłuszczu" znajdowało się oznaczenie "Mleko super świeże". Tego typu oznaczenie organy administracji uznały za zafałszowane i wprowadzające konsumentów w błąd, ponieważ S. "J" dopuściła się naruszenia prawa poprzez użycie na opakowaniu słowa "świeże" w stosunku do mleka pasteryzowanego ponad temperaturę 400 C. W obowiązujących krajowych przepisach prawa brak jest legalnej definicji mleka świeżego. Wobec tego zarówno organy administracji jak i Sąd I instancji rozwinęły szerzej swoje rozważania w odniesieniu do pojęcia "świeże mleko" w świetle przepisów unijnych, w szczególności rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. Urz.
UE L. 229 z 16.11.2007 r. ze zm.) oraz rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L. 04.139.1 ze zm.).
Rozporządzenie Rady nr 1234/2007 zawiera definicję: mleka, mleka surowego, mleka spożywczego, przetworów mlecznych. W oparciu o te definicje organy administracji zasadnie przyjęły, co zaakceptował Sąd I instancji, iż "mleko świeże" to mleko "surowe", mleko nieprzetworzone, mleko nie poddane obróbce cieplnej, nie poddane procesowi pasteryzacji, "mleko prosto od krowy".
Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w art. 2 pkt 1 lit m), lit. n) i lit o) zawiera definicje: przetwarzania, produktu przetworzonego, produktu nieprzetworzonego. W oparciu o treść tych definicji organy administracji słusznie uznały, z czym zgodził się Sąd I instancji, że sporne mleko zostało przetworzone, ponieważ zostało poddane procesowi ogrzewania (pasteryzacji). Pasteryzacja oznacza proces termiczny, który ma na celu utrwalenie mikrobiologiczne mleka naturalnego poprzez zniszczenie drobnoustrojów. Przebiega w temperaturze wyższej niż 400 C. Zatem sporne mleko jako pasteryzowane nie jest mlekiem świeżym, czyli w potocznym tego słowa rozumieniu "mlekiem prosto od krowy".
Skarżąca natomiast twierdziła, iż w jej ocenie za "mleko świeże" można uznać mleko poddane procesowi pasteryzacji w przedziale temperatur najniższych z możliwych, tj. 72-76 0 C, co dotyczy spornego produktu posiadającego jednocześnie krótki termin przydatności do spożycia. Powoływała się także na słownikowe określenia terminu "świeże" oraz na ustalenia organizacji mleczarskich, podjęte pod nadzorem organów państwowych. Z ustaleń tych wynika, iż planuje się wprowadzenie uregulowań prawnych umożliwiających używanie terminu "świeży" w odniesieniu do mleka niskopasteryzowanego, czyli poddanego takiej obróbce cieplnej, w rezultacie której w mleku spożywczym nie stwierdza się obecności enzymu fosfatazy alkalicznej, natomiast stwierdza się obecność enzymu laktoperoksydazy. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż bez wpływu na końcowe rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy pozostają podnoszone przez stronę w skardze argumenty dotyczące prowadzonych w tym zakresie dyskusji organizacji mleczarskich na szczeblu rządowym.
Również ewentualne projektowane zmiany w prawie nie mogą wpłynąć na wynik sprawy, z uwagi na fakt iż podstawą prawną rozstrzygnięcia mogą być tylko przepisy obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej decyzji i ten stan prawny musi brać pod uwagę sąd administracyjny rozpatrując skargę na decyzję organu administracji.
Tego rodzaju ustalenia, jak wskazane wyżej, nie wymagały dodatkowych dowodów w postaci opinii biegłego, gdyż rozumienie przez konsumenta pojęcia "świeży", a także "super świeży" nie wymaga wiedzy specjalistycznej i dlatego zarówno organ administracji publicznej, jak i Sąd I instancji nie mogły naruszyć przepisów postępowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia tego dowodu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie podziela w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 580/09 (http://orzecznictwo.nsa.gov.pl).
Należy podkreślić, że zebrany podczas kontroli sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia decyzji w trybie stosownych przepisów prawa materialnego.
Zarzuty skargi kasacyjnej w tym zakresie stanowiły w zasadzie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji, który w tym zakresie przyznał rację organom administracji, że oznaczenie przedmiotowej partii mleka szczególną cechą jaką niewątpliwie było użycie stwierdzenia, że jest to "mleko super świeże", mogło być rozumiane przez konsumenta, że jest to mleko nieprzetworzone w żaden sposób, "mleko prosto od krowy". Stosownie do definicji zamieszczonej art. 2 pkt 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 "przetwarzanie" oznacza każde działanie, które znacznie zmienia produkt wyjściowy, w tym ogrzewanie, wędzenie, solenie, dojrzewanie, suszenie, marynowanie, ekstrakcję, wyciskanie lub połączenie tych procesów.
Na pewno precyzyjne określenie danej partii mleka nie było obojętne dla oceny przez konsumenta tego artykułu spożywczego, zważywszy na fakt, iż niektórzy konsumenci poszukują mleka świeżego rozumianego jako "mleko prosto od krowy", a taki produkt występuje na rynku krajowym.
Jeżeli producent danego produktu spożywczego chce wyróżnić swój produkt przez podanie jego szczególnych cech lub właściwości czy też sposobu produkcji wyróżniających go od produktów tego samego rodzaju, to powinien przy oznaczeniu tej cechy lub właściwości podawać ją na tyle dokładnie i precyzyjnie, aby nie budzić u konsumentów nadmiernych oczekiwań i wyobrażeń o jakości tego produktu, które nie odpowiadają prawdzie lub też są przejawem nieuczciwych praktyk w handlu żywnością (vide: art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L. 02.31.1).
W tych warunkach organ kontrolny nie naruszył przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazanych przez stronę skarżącą, kwestionując oznaczenie przedmiotowej partii mleka poprzez podanie informacji "mleko super świeże", a nie jak to było w rzeczywistości, iż jest to mleko poddane obróbce termicznej (pasteryzacji). Tego rodzaju stwierdzenie w informacji o produkcie, jakie zamieściła strona skarżąca mogło wprowadzać w błąd konsumenta co do sposobu produkcji i posiadania specjalnych właściwości przez mleko, których ono nie posiadało.
W konsekwencji Sąd I instancji nie mógł podważyć prawidłowych ustaleń organów obu instancji i zasadnie przyjął je za podstawę zaskarżonego wyroku. Skoro zostało ustalone, że przedmiotowa informacja odnośnie sposobu produkcji przedmiotowej partii mleka była nierzetelna i mogła wprowadzać w błąd konsumenta, to spełnione zostały przesłanki do zastosowania przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 3 pkt 5 i 10, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 2 oraz art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 3 i ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze. zm.). oraz art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., Nr 136, poz. 914 z e zm.) w zw. z przepisami rozporządzenia Rady (WE) numer 1234/2007.
Stąd też nie można zgodzić się w niniejszej sprawie z zarzutami skargi kasacyjnej odnośnie naruszenia wskazanych wyżej przepisów obu ustaw i rozporządzenia unijnego przez ich błędną wykładnię i zastosowanie, którego efektem było błędne przyjęcie, iż użycie słowa "świeży" w oznaczeniu oznakowania produktów skarżącego wprowadza konsumenta w błąd sugerując, iż jest to produkt nieprzetworzony oraz, iż przedmiotowe zafałszowanie oznakowania w istotny sposób narusza interesy konsumentów.
Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, jakość handlowa oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 tej ustawy wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania. Stosownie do art. 6 ust. 2 tejże ustawy do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, obowiązującego w dacie wydania decyzji, oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji (lit. a), przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada (lit. b), przez sugerowanie, że artykuł spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości (lit. c).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego opisany wyżej stan faktyczny, co zasadnie przyjęły zarówno organy jak i Sąd I instancji, wypełnia co najmniej dwie przesłanki z powyższego przepisu art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a mianowicie: oznakowanie mleka poprzez użycie informacji "mleko super świeże" mogło wprowadzać konsumentów w błąd, ze względu na zastosowanie niewłaściwej nazwy, a tym samym przypisywanie produktowi właściwości mleka świeżego, których on nie posiadał oraz to, iż oznakowanie mleka we wskazany sposób sugeruje konsumentowi, że przedmiotowy środek spożywczy wyróżnia się spośród innych artykułów tego samego rodzaju, będących mlekiem pasteryzowanym, właściwościami mleka świeżego.
W sytuacji, kiedy stwierdzono, że przepis art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia miał w tej sprawie zastosowanie, to w konsekwencji należało przyjąć, że zastosowanie przepisu art. 40a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych było prawidłowe i nie naruszało prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.).
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.