Uzasadnienie
UZASADNINIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 656/11 oddalił skargę K. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Skargą kasacyjną K. S. zaskarżył powyższy wyrok w całości oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że "kwota nałożonej kary pieniężnej – jako nieuzasadniona - gdyby została wprowadzona do realizacji naraziłaby jego firmę na poważne trudności, w tym brak stabilności finansowej mogącej wywołać zachwiane możliwości prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W art. 61 § 3 p.p.s.a. określono przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207).
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołano żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, wskutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające. Odwołanie się zaś do zarzutów stawianych wyrokowi WSA na tym etapie sprawy sądowoadministracyjnej jest niecelowe, przedwczesne, bowiem zasadność zarzutów skargi kasacyjnej może zostać poddana ocenie wyłącznie przy jej merytorycznym rozpoznaniu.
Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W przedmiotowej sprawie na skarżącego została nałożona kara pieniężna w wysokości 6 950 zł, a skarżący w żaden sposób nie wykazał aby uiszczenie tej kwoty naraziło jego firmę, w której zatrudnia kilku pracowników "na brak stabilności finansowej mogącej wywołać zachwianie możności prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej".
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.