Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 15 listopada 2021 r., oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2021 r., w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej J. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w całości argumentując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W podstawie prawej wniosku wskazano art. 61 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.)
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2021 r., nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Wskazania na wstępie wymaga, że pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wskazał błędną podstawę prawną, na której oparł żądanie zastosowania wobec swojego mocodawcy instytucji ochrony tymczasowej.
Przepis art. 61 § 1 p.p.s.a. określa bowiem generalna zasadę, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Regulacja pomieszczona w § 2 art. 61 p.p.s.a. przewiduje natomiast, w przypadku wniesienia skargi organowi przysługują kompetencje do wstrzymania wykonania wydanego przez niego rozstrzygnięcie z urzędu bądź na wniosek przed przekazaniem sprawy do właściwego sądu administracyjnego.
Możliwość ubiegania się o zastosowanie ochrony tymczasowej w toku zawisłej przed sądem administracyjnym sprawy przewidziano natomiast w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny pomimo wskazanej błędnie podstaw prawnej żądania wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji SKO w Krakowie, rzeczony wniosek rozpozna.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego pozbawiony jest jakiejkolwiek argumentacji czy uzasadnienia wskazującego na możliwość wyrządzenia skarżącemu kasacyjnie znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Taki brak wniosku czyni niemożliwym dokonanie jakiejkolwiek oceny żądania strony w aspekcie przytoczonych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie ochrony przewidzianej tym przepisem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.