Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1566/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie ze skargi N. AG z siedzibą w B., Sz. na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2008 r., znak Sp. [...] w przedmiocie uznania pełnomocnictwa za prawidłowe w sprawie sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek odrzucił skargę z następującym uzasadnieniem.
Postanowieniem zapadłym na rozprawie w dniu [...] maja 2008 r. przed Urzędem Patentowym w sprawie o nr [...] o unieważnienie patentu na wynalazek pt. "Sprasowana, stała, doustna postać dawkowania v.", pat.[...], udzielonego na rzecz N. AG, organ ten uznał pełnomocnictwo udzielone przez wnioskodawcę J. W. i M. P. za prawidłowe i postanowił prowadzić postępowanie z udziałem tych pełnomocników.
N. AG z siedzibą w B., Sz. wniosła, za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na powyższe postanowienie. Skarga została wniesiona na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz.1117 ze zm.) dalej jako p.w.p, w związku z art. 3 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi uzasadniając, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP w toczącej się i niezakończonej sprawie o unieważnienie patentu o numerze [...] i nie można go zaliczyć do tego typu postanowień, na które zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. służy skarga do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w motywach postanowienia odrzucającego skargę wskazał, iż z zestawienia przepisów art. 3 § 2 p.p.s.a., art. 257 p.w.p., art. 255 p.w.p. i 256 ust. 1 p.w.p. wynika, że aby postanowienie wydane w toku rozpoznawania jednej z kategorii spraw wskazanych w art. 255 p.w.p. mogło być zaskarżone do sądu, musi ono spełniać warunki określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie Urzędu Patentowego RP warunkom tym nie odpowiada, albowiem nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, nie kończy postępowania, a także nie służy na nie zażalenie gdyż zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia jak wydane w niniejszej sprawie, zażalenie nie jest w przepisach kodeksu przewidziane. Postanowienie to rozstrzyga kwestię o charakterze incydentalnym, zaś argumentacja skarżącej może być wzięta pod uwagę przy rozpoznawaniu ewentualnej skargi na decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty.
Skargą kasacyjną N. AG zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie.
W oparciu o przepis art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.:
- a. naruszenie art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 257 p.w.p., poprzez niewłaściwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis art. 257 p.w.p. nie stanowi samodzielnej podstawy do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie Urzędu Patentowego RP wydane w sprawie ze sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek,
- b. naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi.
Zdaniem autora skargi kasacyjnej przepis art. 257 stanowi samodzielną podstawę do zaskarżania orzeczeń Urzędu Patentowego RP - wydanych w postępowaniu spornym - do sądu administracyjnego, a nadto należy go interpretować jako przepis szczególny wobec art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. w zakresie kategorii orzeczeń, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W ocenie autora skargi kasacyjnej z art. 257 p.w.p. wynika, że na każde postanowienie wydane przez Urząd Patentowy w postępowaniu spornym przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wobec tego skarga na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2008 r. była dopuszczalna, a w konsekwencji Sąd pierwszej instancji odrzucając ją naruszył przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Autor skargi kasacyjnej zarzuca postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w jej punkcie "a" błędną wykładnię przepisów art. 3 § 2 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że art. 257 p.w.p. nie stanowi samodzielnej podstawy do wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego w sprawie postanowienia Urzędu Patentowego RP wydanego w sprawie sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek.
Wskazać należy, iż przedmiotem postanowienia organu było uznanie pełnomocnictwa udzielonego przez wnioskodawcę J. W. i M. P. za prawidłowe, a więc organ ten rozstrzygał kwestię wpadkową w stosunku do postępowania toczącego się w sprawie sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek.
Przepis art. 3 § 3 p.p.s.a., stanowiący, iż sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (...), umożliwia dokonanie kontroli sądowoadministracyjnej działalności administracji publicznej w zakresie w jakim kontrola ta nie została przewidziana w katalogu spraw określonych w § 2 art. 3 p.p.s.a., a wynika ona z treści przepisów innych ustaw.
W przedmiotowej sprawie delegację ustawową kognicji sądów administracyjnych do kontroli decyzji i postanowień wydanych przez Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego stanowi art. 257 p.w.p. stanowiący, iż na decyzje oraz postanowienia tego organu stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis ten ogranicza jednakże zakres zaskarżalności rozstrzygnięć Urzędu Patentowego tylko do spraw, o których mowa w przepisie art. 255, a więc do spraw enumeratywnie wymienionych w punktach 1 do 9 ustępu 1 cytowanego przepisu. Żaden ze wskazanych punktów art. 255 ust 1 p.w.p. nie stanowi o postanowieniach tego organu w przedmiocie uznania bądź nieuznania pełnomocnictwa udzielonego przez którąkolwiek ze stron postępowania spornego za prawidłowe.
Uznać zatem należy, iż przepis art. 257 w zw. z art. 255 stanowi samodzielną przesłankę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w ramach przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. ale jedynie w sprawach wymienionych w punktach 1 - 9 ustępu 1 art. 255 p.w.p., a tym samym na podstawie art. 257 w zw. z art. 255 p.w.p. nie można wnieść skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu w przedmiocie prawidłowości udzielonego przez stronę postępowania spornego pełnomocnictwa.
Przepisy ustawy prawo własności przemysłowej nie określają w jakich kwestiach proceduralnych wydawane są postanowienia i w tym zakresie, zgodnie z treścią przepisu art. 256 § 1 tej ustawy, zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące postanowień. Zastosowanie zatem będzie miał przepis art. 141 § 1 k.p.a. stanowiący, że na wydane w toku postępowania postanowienie stronie służy zażalenie gdy kodeks tak stanowi. Jak słusznie zauważył to Sąd pierwszej instancji kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zażalenia na postanowienie jakie wydane zostało przez organ na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. uznające pełnomocnictwo za prawidłowe.
Również art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a nie daje podstawy do zaskarżenia postanowienia w trybie art. 257 p.w.p., a to z uwagi na fakt, iż przepis ten przewiduje możliwość kontroli sądowoadministracyjnej w przypadku gdy na postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego służy zażalenie, postanowienie to kończy postępowanie bądź rozstrzyga sprawę co do istoty.
Jak wskazano to powyżej na postanowienie uznające pełnomocnictwo za prawidłowe zażalenie nie przysługuje, nie kończy też ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, zatem nie mieści się ono w dyspozycji cytowanego art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Reasumując zarówno przepis art. 3 § 2 pkt 2, art. 3 § 3 p.p.s.a. jak też art. 257 p.w.p. nie dają podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Urzędu Patentowego w zakresie uznania udzielonego przez stronę postępowania spornego pełnomocnictwa za prawidłowe.
Wobec powyższych ustaleń w zakresie kognicji sądów administracyjnych do rozpoznawania skarg w zakresie postępowania toczącego się w oparciu o przepisy ustawy prawo własności przemysłowej za niezasadny uznać należy również stawiany w punkcie "b" skargi kasacyjnej zarzut niewłaściwego zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie w oparciu o art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.