Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 lutego 2019 r. sygn. akt. VI SA/Wa 2149/18, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej zwanej "ppsa"), oddalił skargę M. S. (zwanej dalej "Skarżącą") na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 21 sierpnia 2018 r. nr PORZ.503.15.2018.AW.2 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Skarżąca, zaskarżając wyrok w całości.
Pismem, z 23 listopada 2022 r., pełnomocnik Skarżącej, cofnął wywiedzioną w sprawie skargę kasacyjną od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawia.
Naczelny Sąd Administracyjna zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 ppsa). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 ppsa związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa).
Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa postanowił jak w sentencji