Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GSK 1097/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. S.A. w T. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt IV SA/GI 69/16 w sprawie ze skargi A. S.A. w T. G. na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. W punkcie drugim tego wyroku NSA zasądził od A. S.A. w T. G. na rzecz Zarządu Województwa Ś. 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wnioskiem z dnia [...] września 2017 r. Zarząd Województwa Ś. zwrócił się o uzupełnienie powołanego wyżej wyroku NSA poprzez orzeczenie w pkt 2 o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Zarządu Województwa Ś. w kwocie 4.050 zł zamiast 2.700 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
Wyrok z dnia 9 sierpnia 2017 r. zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Nie można zatem uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 365).
Zasądzenie kosztów postępowania sądowego w odmiennej wysokości od tej, której domagała się strona nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. postanowienia NSA z dnia: 19 września 2017 r., sygn. akt II GSK 395/17; 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I FSK 1409/15; 29 września 2010 r., sygn. akt I GSK 1008/09; 20 października 2010 r., sygn. akt II FSK 902/09; 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 717/09; 10 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 493/09; 31 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 524/10; 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 203/12).
W związku z powyższym wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zasługiwać na uwzględnienie.
Na marginesie wskazać należy, że zadośćuczynienie żądaniu strony nie może także nastąpić na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Treść przepisu wyraźnie wskazuje, że jego zastosowanie uwarunkowane jest tym, aby omyłka miała charakter oczywisty – czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł o odmowie uzupełnienia wyroku.