Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III SA/Po 412/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę S.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nieopłaconych składek.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik S.B.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1111/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił przedmiotową skargę, jako wniesioną w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w P. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz organu. W piśmie wskazał, że działający w imieniu organu radca prawny wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną i wnioskował o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest niezasadny i w związku z powyższym podlega oddaleniu.
Podkreślić należy, że kwestia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą składu 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 4/07). Z uchwały tej wynika, że przepisy art. 203 i 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) dotyczące zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Sąd wskazał, że odesłanie zawarte w art. 166 p.p.s.a., z którego wynika, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, nie dotyczy przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w powołanej uchwale.
Z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika wprost, że na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). W związku z powyższym, co do zasady, poniesione koszty postępowania związane z udziałem w postępowaniu obciążają strony bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Zasada ta odnosi się zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i przed sądem kasacyjnym. Natomiast wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle określone w art. 200, 201, 203 i 204 p.p.s.a.
Przepisy o zwrocie kosztów postępowania należy zatem traktować jako wyjątki od zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, związanych z jej udziałem w sprawie. Jednak prawo do zwrotu poniesionych kosztów służy tylko w przypadku, gdy orzeczenie sądu kasacyjnego odnosi się do kwestii dotyczącej zasadności samej skargi.
Takiej oceny nie zawierają postanowienia oddalające lub uwzględniające skargę kasacyjną na postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (np. o odrzuceniu skargi czy umorzeniu postępowania) i dlatego unormowania zawarte w art. 203 i 204 p.p.s.a. do nich się nie odnoszą. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła o uzupełnienie, w przedmiocie kosztów postępowania, postanowienia oddalającego skargę kasacyjną, wniesioną na postanowienie o odrzuceniu skargi przez Sąd I instancji. W związku z powyższym, w oparciu o treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 4/07) oraz treść przytoczonych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek strony o zwrot kosztów postępowania należało uznać za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.