Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 21 października 2021 r., oddalił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 lutego 2021 r., w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej K. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wskazując, że ich wykonanie skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody. Wnioskodawca w motywach podniósł, że jest kierowcą zawodowym, pracuje jako kierowca samochodów ciężarowych, jeździ z towarem po całej Polsce. Od wielu lat pracuje u tego samego pracodawcy, ma umowę o prace na pełen etat. Z wykonywaniem pracy przez skarżącego wiążą się wysokie koszty związane z codziennym funkcjonowaniem - koszty noclegów, wyżywienia w trasie. Wnioskodawca wskazał również, że ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci i żonę, która nie pracuje. Konieczność ponownego zdania egzaminu wiąże się dla skarżącego ze znacznymi kosztami i czasem, który należy poświęcić na kurs i egzamin. Skutkować to będzie przerwaniem ciągłości pracy, co może spowodować zastąpieniem go inną osobą w jego miejscu pracy skarżącego, a w konsekwencji również brakiem możliwości utrzymania rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 lutego 2021 r., nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej, w swojej istocie zawierał ogólnikowe, a przy tym nieuprawdopodobnione okoliczności, na podstawie których strona domaga się zastosowania powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jak bowiem wynika z przywołanej na wstępie argumentacji wniosku, wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, strona upatruje przede wszystkim w konieczności poniesienia kosztów przystąpienia do egzaminu sprawdzającego jego kwalifikacje, poświęcenia niezbędnego do przygotowania się do tego egzaminu czasu, możliwości utraty pracy oraz pozbawienia strony i jego rodziny środków utrzymania.
Tak powołana argumentacja nie daje podstaw do przyjęcia, że konieczność przystąpienia do egzaminu sprawdzającego i związana z tym konieczność poświęcenia czasu na przygotowanie się do tego egzaminu, stanie się z dużym prawdopodobieństwem przyczynkiem do utraty przez skarżącego pracy. Strona nie uprawdopodobniła bowiem, że pracodawca nie będzie chciał udzielić jej niezbędnego urlopu lub czasowa absencja zawodowa skarżącego wiązać się będzie niejako automatycznie z rozwiązaniem jego stosunku zatrudnienia.
Również nie została uprawdopodobniona argumentacja wniosku o pozbawieniu jego i jego rodziny środków finansowych na bieżące utrzymanie w związku z ewentualna utratą pracy. Okoliczność, że żona skarżącego jest osobą bezrobotną nie została w jakikolwiek sposób wykazana, jak również nie zostało wykazane czy skarżący lub jego współmałżonka pobierają lub nie pobierają świadczeń rodzinnych lub jakichkolwiek innych świadczeń socjalnych, które do czasu wydania ostatecznego orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym pozwoliłyby stronie i jego rodzinie na bieżące utrzymanie. Strona nie wskazał również aby nie posiadała żadnego zabezpieczenia finansowego, co mogłoby w konsekwencji wpłynąć w sposób opisany przez stronę na jego sytuację rodzinną w przypadku rozwiązania dotychczasowego stosunku pracy do czasu podjęcia innego zatrudnienia.
Podsumowując, ogólnikowość wniosku oraz brak jakichkolwiek dokumentów źródłowych wskazujących na aktualną sytuację skarżącego nie pozwala na dokonanie obiektywnej oceny pływu zaskarżonej decyzji w aspekcie przesłanek warunkujących zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.