Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1085/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 26 maja 2010 r. pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 złotych, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został doręczony dnia 7 czerwca 2010 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca dokonała wpłaty 400 złotych na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W..
Sąd I instancji odrzucając skargę wskazał, że częściowe uiszczenie wpisu przez stronę nie stanowi "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż przez pojęcie to należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Pismo opłacone w niepełnej wysokości należy traktować na równi z pismem nieopłaconym w ogóle. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu.
T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. zaskarżyła powyższe postanowienie skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie "w części w której wniesiono opłatę" i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, że skoro skarga nie została należycie opłacona podlega w całości odrzuceniu, podczas gdy zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym składa się z kilku decyzji materialnych nakładających kary za poszczególne naruszenia. Zdaniem spółki skarga powinna zostać rozpoznana w opłaconej części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim cytowanego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Powyższy przepis - art. 220 § 3 stanowił podstawę prawną do odrzucenia wniesionej przez spółkę skargi, od której nie został uiszczony należny wpis i nie został przez Sąd I instancji naruszony.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu I instancji, że przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Wysokość "należnej opłaty" od poszczególnych pism procesowych zostaje ustalana na podstawie przepisów, do których odsyła art. 233 p.p.s.a. - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie wysokość należnej opłaty została prawidłowo ustalona na podstawie § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.
W związku z powyższym pismu procesowemu, od którego ta "należna opłata" nie została uiszczona w całości, należało nadać taki sam rygor jak pismu nieopłaconemu w ogóle i odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 220/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.