Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1134/15, oddalił skargę T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Z uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął on następujące ustalenia.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Burmistrz Gminy G. wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej wpis dokonany w dniu 15 maja 2008 r. dotyczący działalności gospodarczej zgłoszonej przez T. S. Przesyłkę zawierającą powyższą decyzję odebrała żona skarżącego M. S., w dniu [...] sierpnia 2011 r. W dniu [...] października 2011 r. T. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podał, że w momencie otrzymania decyzji nie było go w kraju, a telefoniczne przekazanie wiadomości sprzyjało błędnemu przekonaniu, że chodzi nie o tę firmę. W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. wskazał, że nie mógł złożyć odwołania w terminie gdyż od [...] czerwca 2011 r. do [...] października 2011 r. przebywał poza granicami kraju.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie (dalej "SKO" lub "Organ"), działając na podstawie art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a) odmówiło T. S. (dalej "Skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu 15 maja 2008 r. dotyczącego działalności zgłoszonej przez T. S. W uzasadnieniu organ odwoławczy, po przytoczeniu treści art. 58 k.p.a. stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Organ wskazał, że T. S. sam przyznał, iż w momencie otrzymania decyzji przebywał za granicą, jednak jak wynika z pisma z dnia [...] października 2011 r. miał wówczas wiedzę o przedmiotowej decyzji. W ocenie organu nie sposób uznać, że przebywanie za granicą stanowiło niedającą się usunąć przeszkodę we wniesieniu odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2011 r.
Organ wskazał również, iż przeszkodą w przywróceniu terminu jest niedochowanie przez T. S. siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, który liczony jest od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, w tym przypadku od powrotu strony do kraju. Z pisma T. S. z dnia [...] listopada 2011 r. wynika, że strona przebywała za granicą w okresie od [...] czerwca 2011 r. do [...] października 2011 r. Tym samym Organ uznał, że termin do złożenia prośby o przywrócenie uchybionego terminu upłynął w dnia [...] października 2011 r., natomiast pismo zatytułowane "prośba o rozpatrzenie odwołania" zostało wniesione przez wnioskodawcę do organu I instancji w dniu [...] października 2011 r.
Na powyższe postanowienie, T. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, iż skarga okazała się niezasadna. WSA wskazał, iż decyzję Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 r. adresowaną do T. S. odebrała w trybie art. 43 k.p.a. w dniu [...] sierpnia 2011 r. M. S. (żona), czego skarżący nie kwestionuje. Opisane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia decyzji we wskazanym dniu T. S. Sąd I instancji wskazał, iż skarżący oświadczył, że wrócił do kraju [...] października 2011 r., a odwołanie od decyzji złożył dnia [...] października 2011 r. Zatem, organ przyjął, iż dzień powrotu do kraju był pierwszym dniem, od którego należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Nieobecność skarżącego w kraju była bowiem przeszkodą do wniesienia odwołania. Przyczyna ta ustała w dniu, w którym skarżący wrócił do kraju. Nie bez znaczenia też pozostaje okoliczność, że skarżący jeszcze będąc za granicą wiedział o fakcie wydania decyzji o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, co podnosi w swoim odwołaniu z dnia [...].10.2011 r. W ocenie WSA, zgodzić należy się stanowiskiem organu, iż T. S. składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu [....] października 2011 r. nie dochował siedmiodniowego terminu o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożył Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Nadto, na podstawie art. 106 § 3 w zw, z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej ppsa) wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonego do niniejszej skargi kasacyjnej dokumentu w postaci oświadczenia M. S., na okoliczność dokładnej daty przekazania Skarżącemu decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 roku. Dodatkowo, wniósł o zasadzenie od Organu na rzecz strony Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Powyższemu orzeczeniu Sądu I instancji zarzucił:
Na podstawie art. 174 pkt. 2 ppsa naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- a. art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a polegające na oddaleniu skargi T. S. oraz nieuchyleniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2015 roku, nr [...], pomimo iż postanowienie to zostało wydane bez dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i błędnym przyjęciu, iż w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki do przywrócenia Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, podczas, gdy Skarżący uprawdopodobnił w piśmie z dnia [...] października 2011 roku niezawinione przyczyny niedochowania terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania;
- b. art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa w zw, z art. 58 § 1 KPA polegające na oddaleniu skargi T. S. oraz nieuchyleniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2015 roku, nr [...], i tym samym nieprzywróceniu Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, w sytuacji, gdy spełniona została przez Skarżącego dyspozycja wskazanego przepisu, zaś wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie wynikającym z art. 58 § 2 k.p.a;
- c. art, 141 § 4 ppsa poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające ustawowym wymogom, polegające na całkowitym braku rozpoznania i dokonania prawidłowej oceny prawnej podniesionych przez Skarżącego w skardze zarzutów;
- d. art. 145 1 pkt 1 lit c ppsa oraz art. 151 ppsa poprzez nieuwzględnienie i oddalenie skargi w sytuacji naruszenia przez zaskarżone postanowienie przepisów prawa procesowego.
Kolejnym pismem, Skarżący zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zważywszy, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
Istota sprawy sprowadza się do stwierdzenia, czy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w ustawowym terminie.
Trafnie uznał Sąd pierwszej instancji w motywach zaskarżonego wyroku, że przepis art. 58 k.p.a określa przesłanki, które muszą być spełnione, aby możliwe było przywrócenie stronie terminu do skutecznego dokonania czynności, dla której termin ustawowy został przez stronę uchybiony.
Do tych przesłanek, traktowanych jako materialnoprawne warunki, należy złożenie przez stronę, która dopuściła do uchybienia terminu, odpowiedniego wniosku skierowanego do właściwego organu, wskazanie w tym wniosku okoliczności uprawdopodobniających, że uchybienie terminu przez stronę nastąpiło bez jej winy, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jak też jednoczesne z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu dopełnienie czynności, dla której określony był termin.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu [...] października 2011 r. nie dochował siedmiodniowego terminu o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.
Skarżący wskazał, że w okresie od [...] czerwca 2011 r. do dnia [...] października 2011 r. przebywał za granicą i dopiero w dniu [...] października 2011 r., domownicy przekazali mu informację o przesyłce. Niemniej, w niniejszej sprawie skarżący nie zaprzecza, a wręcz potwierdza, iż domownicy w rozmowie telefonicznej informowali go o przesyłce z Urzędu Gminy G. W ocenie NSA, zasadnie więc Sąd pierwszej instancji uznał, iż skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu [...] października 2011 r., nie dochował siedmiodniowego terminu o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Zdaniem NSA, skarżący nie wykazał, iż mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia, pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Wręcz przeciwnie, skarżący wskazał w skardze kasacyjnej, iż domownicy w rozmowach telefonicznych informowali go o przesyłce z Urzędu Gminy G. Zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący o decyzji dowiedział się dopiero w dniu [...] października 2011 r. W tym zakresie NSA podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, iż skarżący dowiedział się wcześniej o decyzji, najpóźniej zaś w dniu powrotu do kraju tj. w dniu [...] października 2011 r., bowiem w tej dacie ostatecznie ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Niedochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu stanowiło uchybienie formalne, które skutkowało koniecznością odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W tym stanie rzeczy nie jest zasadny zarzut odnoszący się do bezpodstawnej odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Ponadto podkreślić należy, że organ odmówił przywrócenia terminu z przyczyn formalnych – spóźnionego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego nie była badana wina lub jej brak w uchybieniu.
Nie może też odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia art. 141 § 4 ppsa, które strona upatruje w tym, że Sąd pierwszej instancji wadliwie uzasadnił zaskarżony wyrok, wbrew ustawowym wymogom. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 ppsa może być skuteczny wówczas, kiedy uzasadnienie wyroku nie spełnia wymogów, o których mowa w tym przepisie i nie poddaje się kontroli instancyjnej. Zaskarżony wyrok zawiera wszystkie elementy wymagane tym przepisem. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił swoje stanowisko co do zarzutów podnoszonych przez skarżącego.
Dlatego też dotychczasowe rozważania pozwalają uznać, iż prawidłowo zastosowano w tej sprawie przepis art. 58 k.p.a. nie przywracając wnioskodawcy terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonego postanowienia właściwie doprowadziła do zastosowania konstrukcji prawnej oddalenia wniesionej skargi na podstawie art. 151 ppsa,albowiem nie można skutecznie mówić o tym, że naruszono wskazane w skardze kasacyjnej przepisy procedury administracyjnej art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.