Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W myśl powyższych przepisów sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia - tak w jego części wstępnej (komparycji) oraz w rozstrzygnięciu (tenorze) - jak i w uzasadnieniu orzeczenia.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Trafnie przyjmuje się, że oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 1197/16 nieprawdziwe zdanie, że "O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.". W sentencji wyżej wymienionego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł bowiem o kosztach postępowania kasacyjnego, i nie było to intencją tegoż Sądu, a zdanie zawarte na stronie 19 uzasadnienia stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.
Ponadto na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w nagłówkach uzasadnienia tego wyroku na stronach 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17 i 19 błędnie wskazano sygnaturę akt "II GSK 430/16" zamiast prawidłowej sygnatury "II GSK 1197/16".
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.