Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. o sygn. akt V SA/Wa 501/15 odrzucił skargę A W – wspólnika "P B s.c. E i A W " oraz pozostawił bez rozpatrzenia skargę E W– wspólnika "P B s.c. E i A W " na decyzję M Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z 3 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W wezwał A W do podpisania wniesionej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z kolei zarządzeniem z 10 lutego 2015 r. sędzia referent zwrócił się do skarżących o uzupełnienie dokumentacji w sprawie w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Wezwania zostały doręczone w dniu 13 lutego 2015 r., tak więc termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął w dniu 20 lutego 2015r. Skarżący braków tych nie uzupełnili w wyznaczonym terminie. Zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę A W – wspólnika P B s.c. E i A W oraz na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawie z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., pozostawił bez rozpatrzenia skargę E W – drugiego ze wspólników.
EWiAW – wspólnicy "P B s.c. E i A W" zaskarżyli powyższe postanowienie skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 72 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Do skargi kasacyjnej załączono kserokopię dowodu osobistego brata skarżącej, którego podpis widnieje na zwrotnych potwierdzeniach odbioru wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z załącznika tego wynika, że brat skarżącej jest zameldowany pod innym adresem niż ten, na który wysłano wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do treści art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej: u.z.p.p.r., w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego, konieczne jest wezwanie wnioskodawcy przez sąd do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
W skardze kasacyjnej podniesiono, że braki formalne - skutkujące odrzuceniem skargi A W oraz pozostawieniem bez rozpatrzenia skargi E W- nie zostały uzupełnione ze względu na wadliwe doręczenie wezwań. Podano, że brat skarżącej, którego podpis widnieje na obu zwrotnych potwierdzeniach odbioru, nie jest zameldowany pod adresem, na który dokonano doręczenia, zatem nie można go uznać za domownika w rozumieniu art. 72 § 1 p.p.s.a.
Przepisem, który ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest art. art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, a mimo to przyjmuje się fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji przyjął, że doszło do skutecznego doręczenia skarżącym we wskazanym trybie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Głównym argumentem strony kwestionującym to stanowisko jest wskazanie, że podpisany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako odbierający przesyłkę brat skarżącej (szwagier skarżącego) nie jest "dorosłym domownikiem" w rozumieniu art. 72 § 1 p.p.s.a., gdyż nie mieszka ona ze skarżącymi.
Odnosząc się do załączonej do skargi kasacyjnej kserokopii dowodu osobistego brata skarżącej należy wskazać, że uwidoczniony w tym dokumencie adres jest adresem zameldowania, a nie zamieszkania. Trzeba jednak wyjaśnić, że wymogiem uznania osoby za domownika w rozumieniu nie jest jej zameldowanie w miejscu zamieszkania adresata (wyrok NSA z dnia 26 lutego 1997 r., SA/Ka 2279/95, niepubl., postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 1995 r., SA/Łd 2865/94, niepubl.).
Brat skarżącej spełnia wszystkie warunki, jakim powinien czynić zadość domownik uprawniony do odbioru przesyłki pod nieobecność adresata, tzn. jest osobą dorosłą, w dniu 13 lutego 2015 r. przebywał w domu adresatów przesyłek, nie można w żaden sposób dopatrzyć się sprzeczności w jego interesach z interesami E i A W, a także podjął się on oddania przesyłek adresatom.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.