Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2626/21, po rozpoznaniu skargi N. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w części dotyczącej obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 maja 2018 r. oraz umorzył postępowanie administracyjne.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, ewentualnie o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Pismem z dnia 30 czerwca 2022 r. N. G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz czynności egzekucyjnych. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca powołała się na wydany w sprawie wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2626/21.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie WSA w Warszawie powołanym na wstępie wyrokiem z 10 marca 2022 r. uwzględnił skargę strony i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także umorzył postępowanie administracyjne. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2021 r. oraz czynności egzekucyjnych skarżąca wniosła już po wydaniu wyroku Sądu I instancji, uchylającym obie decyzje i umarzającym postępowanie administracyjne. Tym samym z mocy prawa wstrzymane zostało wykonanie decyzji, której - zgodnie z intencją strony – dotyczył złożony wniosek. Jednocześnie WSA nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi, zaskarżona decyzja wywołuje skutki. W tej sytuacji strona skarżąca objęta jest ochroną tymczasową zgodnie z dyspozycją art. 152 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro Sąd I instancji w nieprawomocnym wyroku uchylił obie decyzje i umorzył postępowanie administracyjne, a przez to akty te nie wywołują skutków prawnych, należało przyjąć, że rozstrzygnięcie to wywiera taki sam skutek jak wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a. i zgodnie z art. 152 p.p.s.a. traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1587/15). Oznacza to, że chociaż decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, przynajmniej do czasu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, będą znajdowały się w obrocie prawnym, to jednak ze względu na jednoznaczną treść art. 152 § 1 p.p.s.a., nie będą mogły być wykonane.
Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [...].
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.