Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. pozostawił bez rozpatrzenia skargę G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. z dnia [...] listopada 2010 r., w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania od negatywnego rozpatrzenia protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi G. S. Z. w dniu 31 grudnia 2011 r. (karta 185 akt Sądu I instancji).
II
Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w dniu 13 stycznia 2012 r. (data prezentaty) skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego według właściwości w dniu 18 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego).
W skardze kasacyjnej G. S. Z. zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji "w części gdzie pozostawiono skargę bez rozpoznania" domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 i art. 48 w zw. z art. 106 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej powoływanej jako u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Mimo że w art. 30e u.z.p.p.r. ustawodawca nie wymienia jako niepodlegających stosowaniu przepisów działu IV p.p.s.a., w art. 30 d ust. 1 zdanie pierwsze wprowadza inny niż w art. 177 § 1 p.p.s.a., czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia rozstrzygnięcia sądu I instancji. W zdaniu drugim nakazuje odpowiednio stosować art. 30c ust. 2 omawianej ustawy regulujący kompleksowo sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (pierwszej instancji). Jak z tego wynika, w pierwszej kolejności rozważać należy możność stosowania wprost lub modyfikowania art. 30c ust. 2 w ten sposób, by możliwe było jego zastosowanie do trybu i sposobu wnoszenia skargi kasacyjnej, a dopiero wtedy, gdy tego przepisu w niektórych częściach nie da się odnieść do postępowania kasacyjnego, nawet po zmodyfikowaniu, uzasadnione staje się sięgnięcie do przepisów p.p.s.a. o środkach odwoławczych.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1 [wnoszona do sądu I instancji], jest wnoszona przez wnioskodawcę (...) bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (...). Skarga podlega opłacie sądowej. Skoro w art. 30d ust. 2 zdanie drugie mowa o odpowiednim stosowaniu cytowanego przepisu, prawidłowo odkodowana norma prawna brzmi: "skarga kasacyjna jest wnoszona przez wnioskodawcę lub właściwą instytucję pośredniczącą lub zarządzającą bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna podlega opłacie sądowej".
Skrócenie terminów do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wyłączenie pośrednictwa i autokontroli organu oceniającego projekt wnioskodawcy, wprowadzenie terminu do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, zmierzają do uzyskania efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Wyłączenie udziału Sądu I instancji w postępowaniu kasacyjnym sprzyja realizacji celu regulacji, w zakresie dotyczącym postępowania sądowoadministracyjnego w wymienionych w omawianej ustawie sprawach.
Mając powyższe na uwadze skargę kasacyjną w sprawach, o jakich mowa w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Art. 177 § 1 p.p.s.a. nie ma zastosowania.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 grudnia 2011 r. Następnego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął 14 stycznia 2012 r. Skargę kasacyjną wniesiono osobiście do WSA w K. w dniu 13 stycznia 2012 r. (data prezentaty), a do Naczelnego Sądu Administracyjnego została ona przekazana w dniu 18 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego).
Za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy dzień przekazania jej przez wojewódzki sąd administracyjny do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 18 stycznia 2012 r.
W związku z powyższym ustaleniem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaszła przesłanka do pozostawienia wniesionej skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia, stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. Zgodnie bowiem z art. 30d ust. 2 zdanie drugie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania kasacyjnego regulowanego tą ustawą stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 tejże ustawy. Art. 178 p.p.s.a. w ogóle nie ma zastosowania, skoro skargi kasacyjnej nie wnosi się za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego i nie jest możliwe dokonywanie przez ten sąd jakichkolwiek czynności w postępowaniu kasacyjnym. Zmodyfikowany art. 180 p.p.s.a. rozumiany może być więc jedynie w ten sposób, że stanowi podstawę do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.