Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2012 r. Q. D. S.A. we W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1089/12 w sprawie ze skargi na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1232/12 Naczelny Sąd Administracyjny powyższą skargę kasacyjną pozostawił bez rozpatrzenia wskazując, że zgodnie z art. 30c ust. 2 z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.) skargę kasacyjną wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżącej spółce zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji doręczono w dniu 25 czerwca 2012 r., a spółka skargę kasacyjną wniosła za pośrednictwem tego Sądu, a nie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przewidziany w art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 9 lipca 2012 r., a w sprawie za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należało dzień jej przekazania przez wojewódzki sąd administracyjny, co nastąpiło dopiero w dniu 17 lipca 2012 r. Czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został więc przekroczony.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r., które do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło w dniu 27 sierpnia 2012 r. Q. D. S.A. we W., powołując się na art. 86 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 30e u.z.p.p.r., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną i poświadczonym za zgodność zbiorem dokumentów.
W uzasadnieniu spółka wyjaśniła, że skargę kasacyjną celowo wniosła za pośrednictwem Sądu I instancji, ponieważ w dacie jej składania nie była w posiadaniu żadnego z dokumentów, które powinny być do niej załączone, gdyż były w posiadaniu WSA w Warszawie, a który nie zwrócił ich wraz z doręczeniem postanowienia z dnia 18 czerwca 2012 r. lecz w terminie późniejszym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od p.p.s.a., nie wyłącza jednak zastosowania tych przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które regulują kwestię przywrócenia terminu.
Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się – jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego – obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. post. SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7–8/144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. post.
SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/08, zbiór lex nr 50679). Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych.
W rozpoznawanej sprawie spółka wyjaśniła, że celowo skargę kasacyjną wniosła za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ w dacie jej składania nie była w posiadaniu żadnego z dokumentów, jakie powinny być do niej załączone. Wszystkie dokumenty były w posiadaniu Sąd I instancji, który rozpoznawał skargę i nie zwrócił ich przy doręczaniu postanowienia z dnia 18 czerwca 2012 r., lecz dopiero w dniu 17 sierpnia 2012 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, takie wyjaśnienie nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu. Skoro skarżąca wiedziała, że skargę kasacyjną należy wnieść bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, a w dniu otrzymania postanowienia Sądu I instancji tych dokumentów nie otrzymała, powinna był dołożyć wszelkich starań zmierzających do pozyskania tych dokumentów, czy to poprzez pilne zwrócenie się do Sądu I instancji o zwrot dokumentacji, czy też poprzez uzyskanie kopi wymaganych dokumentów ze źródeł, w których zostały one wytworzone. Z akt sprawy będących w posiadaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wynika, że skarżąca dołożyła wszelkich starań zmierzających do pozyskania niezbędnych dokumentów, przyjąć więc należy, że dopuściła się zaniedbania swoich obowiązków.
Poza tym strona skarżąca pomija, iż sama powinna być w posiadaniu kompletnej dokumentacji w tej sprawie, skoro to ona wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu i otrzymywała wszystkie orzeczenia w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.