Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2106/11, oddalił skargę Zespołu Adwokackiego nr [...] w K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. z dnia 2 września 2010 r. w przedmiocie rozwiązania zespołu adwokackiego.
Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
Pismem z dnia 26 lipca 2011 r. Zespół Adwokacki nr [...] w K. wniósł do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w W. skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. z dnia 2 września 2010 r., doręczonej stronie w dniu 15 września 2010 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego), listem poleconym nr [...].
Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona uchwała z dnia 2 września 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 15 września 2010 r. Bieg terminu do wniesienia skargi kończył się w dniu 17 października 2010 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 lipca 2011 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Zespół Adwokacki nr [...] w K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
- 1. "naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., przez przyjęcie że złożona skarga przez Zespół Adwokacki nr [...] w K. złożona została po upływie 10 miesięcy od daty doręczenia skarżącemu kwestionowanej ustawy i wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 złożoną skargę w przedmiocie rozwiązania zespołu należało odrzucić";
- 2. "naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 54 p.p.s.a. przez dopuszczenie do przewlekłości postępowania, a ponadto zaniechanie wymierzenia grzywny Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej po myśli art. 55 § 1 i § 2 p.p.s.a."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Zespół Adwokacki nr [...] w K. złożył skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 2 września 2010 r., doręczonej w dniu 15 września 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., za pośrednictwem Prezydium NSA, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., w dniu 15 października 2010 r., a więc w zakreślonym ustawowo terminie, czego potwierdzeniem jest dowód nadania listem poleconym z dnia 15 października 2010 r. Skarżący stwierdził, że "skarga z dnia 26 lipca 2011 r., na którą powołuje się Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie dotyczyła merytorycznie i formalnie skargi z dnia 15 października 2010 r."
Odnośnie do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej stwierdzono, że "po złożeniu skargi przez Zespół Adwokacki nr [...] w K., Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej winno wraz z aktami i odpowiedzią na złożoną skargę w terminie 30 dni przesłać do sądu administracyjnego. Jednakże od dnia 15 października 2010 r. Naczelna Rada Adwokacka zaniechała ciążącego na niej obowiązku i dopiero w wyniku licznych interwencji, złożyła odpowiedź na złożoną skargę".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie przypomnieć należy, że kognicja Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadza się do kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia w granicach wyznaczonych zarzutami skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie jednak nie występuje.
Zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 stycznia 2012 r. zostało wydane na skutek rozpoznania skargi na uchwałę Prezydium NRA w W. z 2 września 2010 r., a nie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego względu zarzut naruszenia art. 54 p.p.s.a. (który notabene składa się z trzech ustępów, z których kasator żadnego nie wskazał) należy uznać za bezpodstawny. W skardze do WSA nie zawarto ani nie dołączono do niej także wniosku o wymierzenie organowi grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w myśl którego wymierzenie organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec wyłącznie na wniosek skarżącego.
W dalszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. z dnia 2 września 2010 r., doręczoną skarżącemu w dniu 15 września 2010 r., została wniesiona 26 lipca 2011 r., a więc z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. Z uwagi na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji zasadnie skargę odrzucił.
Argumentacja skargi kasacyjnej, jakoby "skarga z dnia 26 lipca 2011 r., na którą powołuje się Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie dotyczyła merytorycznie i formalnie skargi z dnia 15 października 2010 r." pozostaje w wyraźniej sprzeczności z treścią skargi z dnia 26 lipca 2011 r., zgodnie z którą została ona wniesiona na powyższą uchwałę z dnia 2 września 2010 r. Natomiast twierdzenie kasatora, iż złożył on uprzednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 15 października 2010 r., tj. z zachowaniem ustawowego terminu, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Rzekomy dowód nadania skargi listem poleconym w dniu 15 października 2010 r. nie został przedstawiony przez skarżącego na żadnym etapie postępowania.
W związku z powyższym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. należy uznać za niezasadny. Na marginesie wypada również wskazać, że skarżący nieprawidłowo określił w petitum skargi kasacyjnej charakter zarzucanych przepisów – art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. nie są bowiem przepisami prawa materialnego, ale przepisami ustawy procesowej, mającej zastosowanie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.