Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę R. S. P. "R." w P. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2015 r. skarżąca spółdzielnia wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożeni dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającej takie uprawnienie w dacie wniesienia skargi. W odpowiedzi skarżąca nadesłała nieuwierzytelnioną, kolorową kserokopię odpisu aktualnego z KRS.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że brak formalny skargi nie został usunięty, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
Skargą kasacyjną R. S. P. "R." w P. zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucają mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, bowiem nie przesłała oryginalnego odpisu aktualnego z KRS, potwierdzającego uprawnienia osób podpisanych na skardze do jej wniesienia w imieniu skarżącej.
Podnosząc ten zarzut skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w W. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Mając na uwadze przyczynę, dla której skarga R. S. P. "R." została odrzucona, podzielić należy ocenę Sądu I instancji wyrażoną w motywach objętego skargą kasacyjną postanowienia, ległą u podstaw tego orzeczenia. Istotnie, bowiem strona skarżąca, pomimo, że w terminie, nie uzupełniła braku formalnego wniesionej skargi poprzez złożenie nieuwierzytelnionej kopii odpisu aktualnego z KRS. Analiza nadesłanego przez skarżącą w związku z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi, odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców (KRS) wskazuje na to, iż była to jego kolorowa kserokopia, co trafnie stwierdził Sąd I instancji. Świadczą o tym strona 6 i 7 tego dokumentu gdzie widnieją poza pieczęcią z godłem w kolorze niebieskim, podpisy operatora sporządzającego omawiany odpis. Na stronie 7 owego odpisu podpis ten jest w pełni widoczny. Strona 6 zawiera natomiast wyłącznie część podpisu, pozbawioną jego dolnego fragmentu, w sposób sugerujący jego ukrycie podczas wykonywania fotokopii lub jego przesunięcie powodujące niepełne odwzorowanie oryginału.
W takiej sytuacji skarżąca stosując się do wezwania i z zamiarem nadania sprawie dalszego prawidłowego biegu, powinna była, stosownie do treści art. 47 § 2 p.p.s.a. uwierzytelnić fotokopie składanego odpisu KRS. Zgodnie, bowiem z przywołanym przepisem odpisami w rozumieniu § 1, a więc również odpisami załączników do pism procesowych, mogą być także uwierzytelnione fotokopie (...). Brak uwierzytelnienia odpisu aktualnego KRS dotyczącego skarżącej spółdzielni powodował, że brak formalny skargi, do uzupełnienia którego strona została wezwana nie został w istocie usunięty. W konsekwencji Sąd I instancji był w takim stanie sprawy zobligowany do odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nakładającym na sąd obowiązek odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi.
Odnosząc się do podnoszonej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentacji dotyczącej rozdzielenia wniesionej przez stronę skargi na dwie sprawy i w związku z tym dysponowaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oryginalnym dokumentem stwierdzającym sposób reprezentacji skarżącej spółdzielni, uznać ją należy za nietrafną. Autor uzasadnienia skargi kasacyjnej w tym zakresie powołał się na postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2006 r., sygn. akt II FSK 128/2005 w którym stwierdzono, że przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje obowiązku dołączenia odpisów pism przeznaczonych jedynie do złożenia w aktach sądowych. Dotyczy to także sytuacji, gdy strona wnosi jedno pismo, oznaczając je jako wniesione w kilku sprawach. W takiej sytuacji sąd, w celu włączenia tego pisma do akt sądowych wszystkich rozdzielonych spraw, powinien sporządzić odpisy pisma we własnym zakresie, a nie wzywać stronę do złożenia odpisu pisma na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający tą sprawę nie podziela tego poglądu. Nawet, bowiem w sytuacji rozdzielenie wywiedzionej skargi na dwie lub więcej spraw zastosowanie mają przepisy rozdziału 1, działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym przede wszystkim art. 46 i 47 tej ustawy. To, bowiem strona wywodząca skargę jest inicjatorem postępowania sądowoadministracyjnego, którego celem jest kontrola zgodności z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Skoro tak, to jest ona zobowiązana do spełnienia wymogów stawianych w powołanej ustawie, umożliwiających rozpoznanie sprawy z zachowaniem jej prawidłowości formalnej, której celem jest zgodne z rzeczywistością ustalenie reprezentowania stron bądź osób upoważnionych do działania w jej imieniu czy zgodności z rzeczywistością przedkładanych pism strony, dołączonych do nich załączników bądź dokumentów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Oznacza to, że przy rozdzieleniu spraw każda z nich powinna zawierać dokumenty niezbędne do ustalenia prawidłowego reprezentowania strony lub w przypadku podmiotów prawnych, osób mogących występować przed sądem w ich imieniu. Fakt niemożności dołączenia do wszystkich tych spraw dokumentów, o których mowa powyżej, nakłada na Sąd obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Powoduje to w konsekwencji konieczność wywiązania się przez stronę tak z nałożonych wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi obowiązków jak i obowiązków, które pierwotnie strona miała w związku z wniesieniem skargi do sądu, wynikających z art. 46, art. 47 oraz art. 28 i art. 29 p.p.s.a.
Reasumując, złożenie nieuwierzytelnionego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a wyłącznie kolorowej jego fotokopii jako wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi spowodowało, że skarga R. S. P. "R." podlegała odrzuceniu wobec nieuzupełnienia stwierdzonych przez Sąd I instancji braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.