Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wr 141/15 oddalił w całości skargę A. Spółki z o.o. w W. (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Skargą kasacyjną Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz rozpoznania skargi co do istoty, alternatywnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a w każdym przypadku zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.
Organ udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm prawem przepisanych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2018 r., pismem z dnia 1 lutego 2018 r., pełnomocnik Spółki został wezwany do nadesłania odpisu pełnego z KRS lub innego dokumentu, z którego wynika umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa, czyli na dzień 8 października 2012 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 7 lutego 2018 r., a pełnomocnik Spółki wykonał je 14 lutego 2018 r., przesyłając do akt sprawy pismo przewodnie i odpis pełny z KRS skarżącej, poświadczony za zgodność z oryginałem. W dniu 19 lutego 2018 r. Przewodnicząca Wydziału II zarządziła dołączyć powyższe dokumenty do akt sprawy. Zarządzenie to zostało wykonane przez pracownika sekretariatu sądu 6 marca 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowił na rozprawie w dniu 1 marca 2018 r. odrzucić skargę kasacyjną złożoną przez Spółkę w niniejszej sprawie, ponieważ do dnia rozpoznania skargi kasacyjnej pismo uzupełniające jej braki formalne nie wpłynęło do akt sprawy.
Jak wynika z przepisu art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Wymagania przewidziane dla każdego pisma strony określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Skarżąca Spółka ustanowiła pełnomocnika, który, stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., przy pierwszej czynności procesowej, zobowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z piśmiennictwa i utrwalonego stanowiska judykatury sądów administracyjnych pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2009 r. o sygn. akt I GSK 608/08; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej przy dokonaniu pierwszej czynności, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Niezałączenie do skargi kasacyjnej dokumentu pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi kasacyjnej, który podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie brak formalny skargi kasacyjnej, który uniemożliwiał jej rozpoznanie, polegał na niezałączeniu do pełnomocnictwa złożonego już wcześniej do skargi (z 8 października 2012 r.) dokumentu z KRS lub innego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa, czyli na dzień 8 października 2012 r.
Żaden z opisanych wyżej dokumentów w dniu rozpoznawania skargi kasacyjnej nie znajdował się w aktach sprawy, toteż skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako wniesiona z brakiem formalnym, który nie został w terminie uzupełniony na wezwanie sądu.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.