Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 3169/13 odrzucił skargę J.-P. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 9 września 2013 r. nr.w przedmiocie postępowania zażaleniowego. Z akt sprawy wynika, że postanowienie doręczono J.-P. Sp. z o.o. (dalej: "skarżący") w dniu 12 września 2013 r. (poświadczona za zgodność z oryginałem kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru). Następnie w dniu 15 października 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę na powyższe postanowienie.
Sąd pierwszej instancji uznał, że skargę wniesiono z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
J.-P. Sp. z o.o. w skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższe postanowienie w całości domagając jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo jej wniesienia przez stronę w terminie 30 dni od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu sprawy jest związany zarzutami skargi kasacyjnej, które wyznaczają granice postępowania kontrolnego przez sądem kasacyjnym. Wspomniana zasada związania zarzutami skargi kasacyjnej dotyczy również spraw rozpoznawanych na posiedzeniu niejawnym. Stąd istotne jest jasne i precyzyjne sformułowanie w skardze kasacyjnej zarzutów oraz ich odpowiednie uzasadnienie.
W rozpoznawanej skardze kasacyjnej zarzuty oparto na obydwu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. przy czym w ramach zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego skarżący nie wskazał, jaki konkretnie przepis ustawy został naruszony. Z treści skargi kasacyjnej należy domniemywać, że zarzut naruszenia art. 53 § 1 i art. 58 p.p.s.a. został postawiony w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.(zarzutu naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy) Zdaniem skarżącego naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 53 § 1 i art. 58 p.p.s.a. polega na niezasadnym odrzuceniu skargi z powodu wniesienia tego środka zaskarżenia po upływie terminu 30 dni pomimo, że strona wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów w ustawowym terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest niezasadny.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.) Uchybienie terminowi do wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem przez sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Jak wynika z akt sprawy skarżącemu doręczono postanowienie Ministra Finansów w dniu 12 września 2013 r. Skargę do Sądu nadano w placówce pocztowej w dniu 15 października 2013 r. co potwierdza data stempla pocztowego. Zatem skargę wniesiono, jak prawidłowo zauważył Sąd pierwszej instancji, po upływie 30 - dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. co skutkowało jej odrzuceniem.
Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.