Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 372/12 pozostawił bez rozpatrzenia skargę F. Spółka z o.o. w L. na rozstrzygnięcie L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. F. Spółka z o.o. (dalej: Spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. na rozstrzygnięcie protestu przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], złożonego w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu o nr ewid. [...] pt. "D. d. p. F. sp. z o.o." w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.3 RPO WL 2007-2012 – konkurs [...].
Do skargi skarżący dołączył szereg załączników w tym m.in. wniosek o dofinansowanie poświadczony za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. pozostawił skargę bez rozpatrzenia uznając, że była ona niekompletna w rozumieniu art. 30 c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.). We wniosku o dofinansowanie, załączonym do skargi, brakowało odpisu lub kopii aktualnego dokumentu rejestrowego Wnioskodawcy (załącznik nr 2 zgodnie z listą załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie), kopii statutu (umowy) Spółki (załącznik 3) oraz kopii dokumentów potwierdzających sytuację finansową Wnioskodawcy (załącznik 6). Podkreślił przy tym, że pismo Agencji z dnia [...] czerwca 2012 r. (rozstrzygnięcie protestu), zawiera precyzyjne i jasne pouczenie o trybie i warunkach wniesienia skargi do sądu administracyjnego na negatywną ocenę projektu. W punkcie 2 stanowiącym w istocie powtórzenie treści art. 30c ust. 2 ustawy, zawarto jednoznaczną informację o dokumentach, jakie winny być obligatoryjnie dołączone do skargi.
F. Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- 1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.:
- a) art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 30 c ust. 2 ustawy u.z.p.p.r. przez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako niekompletnej, mimo spełnienia przez skarżącego wymagań ustawowych i wniesienia kompletnej dokumentacji.
- 2. naruszenie przepisów postępowania, tj.
- a) art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkujące dokonaniem ustaleń faktycznych przy pominięciu części materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, a przez to dokonanie prze Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania postanowienia, tj. przyjęcie, że skarżący nie złożył dokumentów rejestrowych w postaci odpisu z KRS.
- b) art. 49 § 1 p.p.s.a., przez nie wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni wniesionej skargi w związku z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie niewyłączającym stosowania wyżej wskazanego przepisu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie wskazuje, iż skarżący zobowiązany był do dołączenia odpisu KRS, kopii statutu, czy też informacji o sytuacji finansowej. Brak jest przesłanek do stwierdzenia, że skarżący składając na podstawie powołanego przepisu wniosek o dofinansowanie zobowiązany był do złożenia do niego załączników wymaganych przez Sąd I instancji. Literalne brzmienie powołanego przepisu nie wskazuje aby skarżący był zobowiązany do załączenia wniosku o dofinansowanie – załączników. Podniósł przy tym, iż do wniesionej skargi skarżący dołączył odpis KRS w oryginale.
Ponadto zdaniem skarżącego zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd powinien był wezwać stronę do uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni wniesionej skargi.
Reasumując skarżący stwierdził, że dopełnił wszelkich aspektów formalnych wniesionej skargi albowiem załączona przez niego dokumentacja była kompletna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona wnosząca skargę kasacyjną oparła złożony środek odwoławczy na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a., to jest na naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także na naruszeniu prawa materialnego. Granice rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny strona wyznaczyła zarzucając naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 30c ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2 i art. 37 u.z.p.p.r. oraz art. 49 p.p.s.a., przy czym naruszenie tych przepisów miało się sprowadzać do bezpodstawnego uznania skargi za niekompletną i pozostawienia jej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy strona dołączyła do skargi kompletną dokumentację, zaś wskazywany przez Sąd pierwszej instancji brak był możliwy do uzupełnienia.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga jest wnoszona w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.
- 4. skarga podlega opłacie sądowej.
Nie ulega wątpliwości, iż całość rozwiązań przyjętych w cytowanym przepisie wprowadza zmiany w stosunku do uregulowań przyjętych w p.p.s.a. i stanowi elementy ukształtowania przez ustawodawcę na gruncie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju trybu szczególnego postępowania przed sądem administracyjnym. Ustawodawca kierował się w tym względzie z całą pewnością dążeniem do maksymalnego skrócenia postępowania sądowego, służącego możliwie najszybszemu zakończeniu szeroko rozumianego procesu rozdysponowania środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Na stronę został nałożony obowiązek krótszego niż w przepisach p.p.s.a. opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu.
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., aby została rozpoznana przez sąd administracyjny musi być kompletna (to jest winna zawierać dokumentację określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). jak również skarga jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania formalne określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. nie precyzuje pojęcia "skargi niekompletnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. wyrok NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1957/09).
Dokumentację, którą zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. należy załączyć do skargi uznać należy za kompletną, gdy stanowi całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy oceniając projekt jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 22/11).
Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji ma na celu umożliwienie sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Przewidziany w tym przepisie obowiązek obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który, jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji, powinien być kompletny, a więc złożony z wymaganymi załącznikami. Załączniki do wniosku stanowią jego integralną część, zatem stanowią element kompletnej dokumentacji (vide postanowienia NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 876/11, z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 990/11, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1735/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2300/11).
Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka złożyła w postępowaniu administracyjnym wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru. W rubryce "Lista załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie" formularza wniosku zaznaczono dokumenty, które załączono do wniosku tj. kopię dokumentów potwierdzających sytuację finansową, biznes plan, kopia statutu/umowy/regulaminu organizacyjnego (w zależności od formy prawnej), odpis oryginału lub kopia aktualnego dokumentu rejestrowego wnioskodawcy. Wymienione dokumenty stanowiły integralną część wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego taki wniosek wraz z dokumentami w nim wymienionymi powinien zatem być załączony do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który zgodnie z art. 30 c ust. 3 u.z.p.p.r. bada postępowanie w sprawie oceny konkretnego projektu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa, powinien dysponować całokształtem dokumentacji, aby zweryfikować prawidłowość tego postępowania.
W związku z niedołączeniem do skargi wniosku z załącznikami w postaci kopii dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy, kopii statutu i odpisu KRS, Sąd I instancji miał uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że skarga była niekompletna, i to pismo pozostawić bez rozpatrzenia, co czyni nieuzasadnionym zarzut wydania zaskarżonego wyroku z naruszeniem art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.
Niedołączenie do skargi załączników do wniosku nie wymagało wezwania strony do uzupełnienia braków skargi ponieważ, jak to już wyżej wskazano, w przepisie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a.
Przechodząc do zarzuconego w skardze kasacyjnej naruszenia przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkującym zdaniem skarżącej Spółki dokonaniem ustaleń faktycznych przy pominięciu części materiału dowodowego (odpis KRS) znajdującego się w aktach sprawy, a przez to dokonanie przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania postanowienia należy stwierdzić, że jest on bezzasadny.
W świetle art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zważyć należy, iż uzasadnienie Sądu I instancji odpowiada powyższym wymaganiom. Zaskarżone orzeczenia zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.
Nie jest też trafny zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Zauważyć bowiem należy, iż w myśl mających pierwszeństwo art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. oraz art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. znaczenie w sprawie miała ocena, czy skarżący dołączył do skargi wniosek wraz z załącznikami. Przedstawienie zatem odpisu KRS z dnia 27 czerwca 2012 r., który nie był załącznikiem do wniosku, a pochodzi z późniejszej daty nie usprawiedliwiało wadliwość zachowania skarżącego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.