Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 601/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 17 grudnia 2021 r. nr DGK-WKS.760.26.2021.MWI.2 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o udzielenie koncesji na poszukiwanie metanu z pokładów węgla kamiennego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 27 lipca 2021 r. znak DGK-WKS.760.23.2021.2 oraz zasądził od Ministra Klimatu i Środowiska na rzecz T. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. kwotę 497 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku wystąpił organ oraz uczestnik postępowania, tj. P. S.A. w J. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania wniósł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie "czynności przez Ministra Klimatu w zakresie rozpoznawania wniosku T. Sp. z o.o. w sprawie udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża metanu z pokładów węgla kamiennego w obszarze złoża "M." do czasu rozpoznania niniejszej skargi". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Procedowanie wniosku T. w zakresie udzielenia koncesji na obecnym etapie może spowodować, co jest wysoce prawdopodobne, że nie będzie możliwe późniejsze przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nie bez znaczenia w ocenie wnioskodawcy jest fakt, że po wszczęciu postępowania, przy merytorycznej ocenie wniosku, na szereg uchybień wskazali powołani w postępowaniu biegli.
Wnioskodawca zaznaczył, że zdecydowana większość dokumentów załączonych do wniosku, w szczególności dokumentów finansowych obejmuje stan na rok 2014, zatem nie jest odzwierciedlona nawet sytuacja finansowa wnioskodawcy, co w praktyce może oznaczać, że nie jest on przygotowany do wykonywania koncesji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wykładnia przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a. prowadzi do jednoznacznego wniosku – instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności, możliwa jest do zastosowania względem zaskarżonych aktów lub czynności. Wnioskodawca nie wskazał takiego aktu, ani czynności, albowiem w przedmiotowej sprawie zaskarżeniu podlegała jedynie decyzja Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 17 grudnia 2021 r.
W przedmiotowej sprawie wniosek (złożony z powołaniem się na art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie dotyczy aktu, ani czynności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek odnosi się do wstrzymania "czynności przez Ministra Klimatu w zakresie rozpoznawania wniosku T. Sp. z o.o. w sprawie udzielenia koncesji". Interpretacja wniosku i jego uzasadnienia wskazuje, że wnioskodawca żąda wstrzymania prowadzenia postępowania administracyjnego w ogólności, którego przedmiotem jest rozpoznawanie wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. o udzielenie koncesji. Wnioskodawca, tj. P. S.A. w J. będący uczestnikiem postępowania w sprawie udzielenia koncesji T. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż., nie określił jednocześnie żadnego aktu, ani czynności, które organ administracji wydał lub podjął w toku postępowania administracyjnego.
Nie jest zatem spełniony podstawowy element hipotezy normy wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż przepis ten odnosi się do aktów i czynności już podjętych i zaskarżonych, bądź wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy.
W przedmiotowej sprawie istotny jest także art. 152 p.p.s.a., zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji uwzględnił skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 17 grudnia 2021 r., albowiem uchylił tą decyzję. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji wniósł organ, jak i wnioskodawca, zatem wyrok ten nie uprawomocnił się. Jako że jest on nadal nieprawomocny, to jedyny akt, który podlegał zaskarżeniu, tj. decyzja Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 17 grudnia 2021r. – nie wywołuje skutków prawnych. Zatem nawet ewentualne wniesienie o wstrzymanie wykonania tej decyzji byłoby bezzasadne, gdyż nie może być ona obecnie wykonana na podstawie art. 152 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, wniosek złożony przez P. S.A. w J. nie dotyczy żadnego aktu, ani czynności, którego wykonanie można by wstrzymać na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., zatem jest bezzasadny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.