Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 780/13, odrzucił skargę K. D. – Firma Handlowa [...] na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 27 września 2012 r., natomiast skarga została złożona w dniu 26 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego). Z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.
K. D. – Firma Handlowa [...] w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższe orzeczenie w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 58 § 1 pkt 2, art. 53 § 1 w związku z art. 73 i art. 54 § 1 p.p.s.a. oraz art. 44, art. 43, art. 42, art. 40 § 2 a także art. 57 § ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez odrzucenie przez Sąd I instancji skargi, którego podstawą było uznanie prawidłowego doręczenia zastępczego pełnomocnikowi strony postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w sytuacji gdy:
- a) doręczenie postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2012 r., przez awizo tj. w trybie art. 44 k.p.a., a nie jak wskazał Sąd w trybie art. 73 p.p.s.a., nie może być uznane za skuteczne z uwagi na niewyczerpanie wcześniej procedury doręczenia w trybie art. 43 i 42 k.p.a. oraz z uwagi na brak ścisłego udokumentowania dokonania wszystkich ustanowionych w art. 44 k.p.a. czynności doręczyciela,
- b) doręczenie postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej nastąpiło skutecznie w dniu 25 stycznia 2013 r., poprzez wydanie pełnomocnikowi skarżącego skanu ww. postanowienia, a zatem od tej daty biegł termin do złożenia skargi, a która to została złożona w urzędzie pocztowym dnia 26 stycznia 2013 r.,
- 2. art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. i art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, dalej: p.u.s.a.) oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz art. 7, art. 44, art. 43 i art. 42, art. 40 § 2, art. 57 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez brak ustosunkowania się w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia do argumentów podnoszonych w skardze,
- 3. art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. przez pozbawienie skarżącego możności obrony swoich praw wskutek uchybień procesowych, które spowodowały nierozpatrzenie merytoryczne skargi.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. Natomiast z art. 174 p.p.s.a wynika, że skarga kasacyjna może zostać oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego i/lub na podstawie naruszenia przepisów postępowania, przy czym w przypadku drugiej z podstaw kasacyjnych chodzi o uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – a nie jakikolwiek wpływ.
Wskazać przede wszystkim należy, że pierwszy zarzut skargi kasacyjnej jest niezasadny – zaskarżone postanowienie zostało wysłane na adres pełnomocnika strony. Co do pełnomocnika prowadzącego działalność w formie spółki komandytowej nie mają zastosowania wskazane przez niego przepisy art. 42 oraz art. 43 k.p.a. dotyczące doręczeń pism osobom fizycznym. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych kopercie wynika, że pierwsze awizo miało miejsce 13 września 2012 r., kolejne awizo – 20 września 2012 r. a zwrot przesyłki do organu z uwagi na jej niepodjęcie nastąpił w dniu 28 września 2012 r.
Argument, że termin do wniesienia skargi powinien być liczony od chwili wydania pełnomocnikowi strony skanu postanowienia również należy uznać za chybiony.
Odnosząc się do zarzutu strony, że Sąd odrzucając skargę nie ustosunkował się do argumentów podnoszonych w skardze wskazać należy, że wydając zaskarżone postanowienie Sąd badał jedynie warunki formalne. Jedynie skarga wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu może podlegać rozpoznaniu i czynić skuteczną sądowoadministracyjną kontrolę działalności administracji publicznej. Argumentacja strony odnośnie do nieprawidłowego doręczenia przesyłki powinna się zawierać we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie zaś w skardze.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.