Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 29 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 319/23 oddalił skargę K. S. (dalej zwanego "skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z 7 lipca 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł skarżący. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia skutkami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, że robi wszystko by kwota nałożonej kary, po zweryfikowaniu prawidłowości wyroku Sądu pierwszej instancji była możliwa przez niego do spłacenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), ustawodawca określił, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. W takim przypadku sąd powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji, którą DIAS w [...] uchylił w części decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno- Skarbowego w [...] z 28 kwietnia 2023 r. w części dotyczącej nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za wwóz odpadów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia, a następnie nałożył na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie przewozu drogowego przez transportującego odpady bez dokumentu potwierdzającego rodzaj przewożonych odpadów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach – w kwocie 10.000 zł oraz utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. To ustawodawca zdecydował o uzależnieniu udzielenia ochrony tymczasowej od oceny okoliczności poszczególnych przypadków. Ocena ta wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy, dopiero bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tymczasem w niniejszej sprawie, złożony wniosek zawierał lakoniczne uzasadnienie, ograniczające się do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci naruszenia płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący nie wykazał jednak w żaden sposób sytuacji finansowej prowadzonej przez niego działalności. Same twierdzenia strony są niewystarczające do oceny okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. Sąd na podstawie treści wniosku nie jest w stanie ocenić, jak rzeczywiście wygląda bieżąca sytuacja majątkowa skarżącego i prowadzonej przez niego działalności. Nie dołączono bowiem do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby ocenić przepływy finansowe, zgromadzone środki na rachunku bankowym czy w gotówce, osiągane dochody i stan majątkowy.
Reasumując złożony w skardze kasacyjnej wniosek cechuje duży stopień ogólności i lakoniczności. Nie obrazuje on rzeczywistej zdolności płatniczej i możliwości finansowych skarżącego Brak wykazania należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem ustawowych przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej stoi na przeszkodzie pozytywnemu rozpatrzeniu złożonego wniosku.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.