Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 8 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 3 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wpłynęła skarga P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 lutego 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka sądowa adresowana do P. Z., zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis odpowiedzi organu na skargę została zwrócona do Sądu jako nie podjęta w terminie i została uznana za doręczoną z dniem 27 lutego 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, wymagany wpis nie został przez skarżącego uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę wyjaśnił, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
Następnie WSA wyjaśnił, że zarządzeniem z 9 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego adresowana do P. Z. została zwrócona do Sąd z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu (§ 4).
Sąd uznał, że przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. zostały spełnione i przyjął przewidzianą w tym przepisie fikcję prawną doręczenia, uznając, że przesyłka została skutecznie doręczona skarżącemu 27 lutego 2014 r., zatem ostatnim dniem, terminu do uiszczenia wpisu był 6 marca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu, wymagany wpis nie został uiszczony.
P. Z. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 8 kwietnia 2015 r. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu, oraz na podstawie art. 176 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a.
Skarżący podniósł, że nie uchybił terminowi wskazanemu w wezwaniu do zapłaty wpisu, gdyż przesyłka nie została skutecznie doręczona z winy operatora pocztowego Poczty Polskiej S.A. Skarżący z racji wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym często przebywa za granicą, a wszelka korespondencja kierowana do niego odbierana jest przez Monikę Olichwiruk na podstawie pełnomocnictwa pocztowego nr 120. Po otrzymaniu awizo Monika Olichwiruk udała się do urzędu pocztowego przy ulicy Zygmunta Starego 10 w Białej Podlaskiej gdzie zamierzała odebrać pozostawioną korespondencję z sądu administracyjnego. Niestety na skutek trudności w odnalezieniu przez pracownika poczty pełnomocnictwa złożonego na poczcie przesyłka nie została jej wydana i następnego dnia zwrócona do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.). Wyjaśnił, że w związku z tym nie uchybił terminowi na opłacenie skargi, gdyż na skutek nieprawidłowego zachowania operatora pocztowego termin ten nie zaczął w ogóle biec.
Jako dowód podniesionych okoliczności skarżący dołączył do skargi kasacyjnej oświadczenie pracownika poczty J. M. oraz oświadczenie M. O. z 4 maja 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis. Z akt sprawy nie wynika, aby do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wpłynęła należna kwota wpisu od skargi, mimo skierowania do strony wezwania na podstawie zarządzenia z 9 lutego 2015 r.
Należy zauważyć, że w sprawie nie było sporne, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została prawidłowo awizowana oraz pozostawiona na okres czternastu dni w placówce pocztowej (art. 73 p.p.s.a.). W myśl powołanego przepisu, w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanowił domniemanie faktyczne doręczenia pisma. Dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest dokonanie przez doręczyciela właściwych adnotacji na potwierdzeniu odbioru, w tym wskazanie gdzie umieścił on zawiadomienie o przesyłce dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (art. 73 § 2).
W rozpoznawanej sprawie zawiadomienia o przesyłce adresowanej do skarżącego zawierające wezwania Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, a pozostawione w placówce pocztowej, zostały umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej, co potwierdzają adnotacje doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, jak również potwierdza skarżący.
Skarżący podnosi natomiast, że mimo iż na czas swojej nieobecności udzielił pełnomocnictwa pocztowego (nr [...]) M. O., przesyłka nie mogła zostać odebrana z winy poczty. W związku z tym złożona w placówce pocztowej korespondencja została zwrócona do nadawcy, co było podstawą – nieprawidłowego, zdaniem skarżącego – przyjęcia fikcji doręczenia. W efekcie rozpoczął bieg określony w zarządzeniu z 9 lutego 2015 r. termin do uiszczenia wpisu od skargi.
Jako dowód P. Z. dołączył do skargi kasacyjnej oświadczenie pracownika poczty J. M. oraz oświadczenie M. O. z 4 maja 2015 r. Należy jednak zauważyć, ze oświadczenia nie wskazują kiedy dokładnie M. O. stawiła się w placówce pocztowej oraz czy podejmowała kolejne próby odebrania przesyłki.
W rozpoznawanej sprawie nie obalono więc domniemania że skarżący, jako adresat pisma sądowego, miał możliwość odebrania go i zapoznania się z jego treścią. W oddawczej skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o niemożności doręczenia przesyłki przez doręczyciela i o złożeniu jej w placówce pocztowej.
Chybiony jest zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a. Sąd nie przyjął bowiem za podstawę swojego rozstrzygnięcia przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odnoszącego się do odrzucenia skargi wskutek nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych, lecz wskazał jako podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia art. 220 § 3 p.p.s.a., odnoszący się do nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi.
Powyższe rozważania doprowadziły Naczelny Sąd Administracyjny do wniosku, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.