Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt IV SA/GI 899/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę P.O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji.
Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. P. O., zwany dalej "skarżącym" złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2011 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę organ administracji zawarł swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wyjaśnił również, że w związku ze zmianą właściwości miejscowej na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89 poz. 506, dalej jako: rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r.), właściwym Sądem do rozpoznania niniejszej sprawy jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zatem organ skierował skargę wraz z aktami sprawy do tego Sądu.
Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 320 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane wezwanie została przez doręczającego awizowana pierwotnie w dniu 18 lipca 2011 r. z adnotacją, że adresat był nieobecny, a następnie w dniu 26 lipca 2011 r. Wezwanie to nie zostało przez skarżącego podjęte dlatego placówka pocztowa zwróciła przesyłkę do Sądu. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), z upływem 1 sierpnia 2011 r.
Zdaniem WSA, pomimo prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, wpis ten nie został uiszczony w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który w związku z niepodjęciem przesyłki z Urzędu Pocztowego upłynął z dniem 9 sierpnia 2011 r. Wobec tego skarga podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł P. O., żądając jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji wniesienia opłaty od skargi.
Jak podnosi skarga kasacyjna, wpis od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2011 r. skarżący uiścił w dniu 22 czerwca 2011 r. na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zważywszy, iż w niniejszej sprawie nie występowała nieważność postępowania w ujęciu art. 183 p.p.s.a., odnieść się należało do sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd (§ 3).
Podstawą odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji, był brak uiszczenia w wyznaczonym terminie należnego w sprawie wpisu od skargi. Zatem kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy są ustalenia faktyczne dotyczące uiszczenia (bądź też nie) przez skarżącego wpisu od skargi. Kwestia uiszczania należnych opłat od pism, z którymi ustawa łączy skutki procesowe jest bowiem zagadnieniem szczególnie newralgicznym, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla strony daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. Stąd też istnieje potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym zakresie.
Jak wynika z okoliczności sprawy pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. (data nadania [...] czerwca 2011 r.) skarżący złożył za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję tego organu z dnia [...] maja 2011 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Następnie, jak twierdzi skarżący, w dniu 22 czerwca 2011 r. uiścił na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. kwotę 320 zł, tytułem wpisu od tej skargi (na tą okoliczność skarżący wraz ze skargą kasacyjną przedłożył dowód wpłaty – k. 44 akt Sądu pierwszej instancji). Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazał powyższą skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi tej, datowanej na dzień 30 czerwca 2011 r. organ wyjaśnił m.in., że w związku ze zmianą właściwości miejscowej na podstawie rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r., właściwym Sądem do rozpoznania niniejszej sprawy jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zatem organ skierował skargę wraz z aktami sprawy do tego Sądu.
Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2011 r. Przewodzący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 320 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe okoliczności oraz argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej prowadzą do stwierdzenia, że istnieje potrzeba przeprowadzenia czynności wyjaśniających w kwestii ustalenia dokonanej przez skarżącego w dniu 22 czerwca 2011 r., na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wpłaty kwoty 320 zł. Po pierwsze jak wynika z przedstawionego wyżej przebiegu sprawy, skarżący miał dokonać wpłaty na rachunek WSA w W. jeszcze przed przekazaniem przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a zatem tym bardziej przed wydaniem zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Po drugie skarżący wniósł swoją skargę oraz jak twierdzi uiścił wpis od tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji. W tym kontekście wymaga podkreślenia, że rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r., na podstawie którego organ uznał za właściwy do rozpoznania sprawy WSA w G., weszło w życie z dniem 30 maja 2011 r., zaś zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] maja 2011 r. To oznacza, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył skarżącego o właściwości miejscowej sądu do którego należy wnieść skargę, a w konsekwencji sądu, na rachunek którego należało uiścić wpis od tej skargi, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Powyższe powoduje, że koniecznym jest podjęcie działań zmierzających do jednoznacznego wyjaśnienia tej kwestii z uwzględnieniem przedstawionych przez stronę dowodów zawartych w skardze kasacyjnej.
Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi.
Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.