Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 września 2022 r., sygn. akt III SA/Po 36/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z [...] października 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego w Poznaniu z dnia 09.05.2017 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 48.000 zł za urządzanie gier na czterech automatach poza kasynem gry do czasu rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Zatem sam wniosek o wstrzymanie, nie poparty żadną argumentacją, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie zwalnia to jednak strony z wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne.
Sąd mając na uwadze przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wykładnię tychże przesłanek zauważył, że w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wnioskowanie o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, tym niemniej skuteczność takiego żądania, zależy od wskazania przez wnioskodawcę konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do niego wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ nieudzielenie wnioskodawcy ochrony tymczasowej wiązałoby się dla niego ze znaczną szkodą lub powstaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2022., sygn. akt II OZ 569/22). W tej sprawie strona skarżąca kasacyjnie nie wykazała, aby w występujących w niej okolicznościach zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, nie zawiera argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest bowiem rolą Sądu domniemywanie, w czym wnioskodawca upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki w przypadku wykonania kwestionowanego aktu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.