Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Po 644/12, oddalającego skargę P. W. (dalej: skarżący, wnioskodawca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku P. W. podniósł, że nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego jest dla przedsiębiorstwa skarżącego znacznym obciążeniem finansowym, a jej uregulowanie spowoduje nieodwracalne skutki w postaci konieczności ograniczenia prowadzonej działalności gospodarczej. Konsekwencją powyższego będzie zatem koniczność zwolnień pracowników, względnie ograniczenie ich wynagrodzeń, co znacznie wpłynie na kondycję finansową przedsiębiorstwa oraz uniemożliwi utworzenie nowych miejsc pracy. Skarżący stwierdził ponadto, że z dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności finansowany jest jej dalszy rozwój oraz wydatki związane bezpośrednio z utrzymaniem samego skarżącego, w tym koszty kredytu mieszkaniowego. We wniosku wskazano również, że oprócz niniejszej sprawy, toczą się dwa inne postępowania w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych, łącznie z odsetkami na kwotę blisko 100 tyś. zł. Tak znaczne obciążenie finansowe może, zdaniem wnioskodawcy, pociągnąć za sobą konieczność ograniczenia i restrukturyzacji zatrudnienia, a tym samym konieczność zwolnień, czyli drastyczne pogorszenie sytuacji przedsiębiorstwa.
Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zatem nieodwracalne skutki, wykraczając poza zwykłe okoliczności o charakterze zapłaty należności, w szczególności spowoduje znaczące pogorszenie sytuacji przedsiębiorstwa, konieczność restrukturyzacji zatrudnienia oraz zmniejszenie konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Następstwa takie nie mogą zaś zostać odwrócone poprzez zwykły zwrot należności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli skarżący wykaże, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Zgodzić należy się bowiem z tym, że skoro w rozpoznawanej sprawie wysokość należności wynosi blisko 23.000 zł, zaś we wszystkich sprawach P. W. łącznie ok. 90.000 zł, to konieczność uiszczenia przez skarżącego przypadających do zapłaty kwot nałożonych kar pieniężnych wiązałaby się ze znacznym obciążeniem finansowym dla prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej firmy, pogorszenia warunków zatrudnienia pracowników poprzez obniżenie ich wynagrodzeń, a nawet mogłoby wystąpić ryzyko redukcji zatrudnienia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w złożonym wniosku w sposób przekonujący wykazano zatem spełnienie ustawowych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. - wstrzymującym wykonanie zaskarżonej decyzji – także uznał, że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że ww. postanowienie upadło wskutek wydania przez WSA orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji, potrzeba ochrony tymczasowej skarżącego – przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji - jest więc aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.